Het 'Heemhuisje', het Kempense boerderijtje van de Heemkundige Kring Zoersel naast de Sint-Elisabethkerk in Zoersel, is meer dan ooit een huis over en voor alle Zoerselaars. Men kan er 'de Groot Zoerselse Geschiedenis', een kroniek over Halle, Sint-Antonius en Zoersel, komen ontdekken.

Het pand was ooit een verzendhuis van 'The Linen Thread Company'. Om het museum te kunnen huisvesten heeft men het bestaande gebouw uitgebreid met een extra dakverdieping. Het gouden dak is een knipoog naar het roemrijke vlasverleden van de Leie. 

In het voormalige meisjesweeshuis van Antwerpen (1553-1882) wijdt het museum uiteraard aandacht aan de vondelingen- en wezenzorg. Maar het museum bezit ook een prachtige collectie meubels, beeldhouwwerk en schilderijen. Opmerkelijk is verder het Antwerpse plateel, een voorloper van het befaamde ‘Delfts aardewerk’, met onder meer een befaamde serie gepolychromeerde papkommen van Antwerps aardewerk (majolica).

De Landcommanderij Alden Biesen in Bilzen werd gebouwd door de Duitse ridderorde. Nu is dit kasteelcomplex een cultuurcentrum van de Vlaamse Overheid. Als zodanig bouwde Alden Biesen niet alleen een historische en een Europese werking uit, maar is de Landcommanderij tevens een congrescentrum en een cultuurtoeristische trekpleister.

Van stormram tot F-16, van maliënkolder tot gepantserd voertuig, van kostbare degen en kruisboog tot vervaarlijke tank: het kost je in dit spectaculaire, overvloedige museum maar enkele stappen. Je wandelt er door tien eeuwen militaire geschiedenis. 

Het Maison de la Flore Locale heeft een permanente tentoonstelling omtrent de flora en fauna uit de streek van Geer. In het park kunt u er enkele majestueuze bomen bewonderen. De tentoonstelling is rijk aan informatie over het grondgebied en zijn flora.

Wat als de muren van Fort Napoleon konden spreken? Dat doen ze nu ook. Ontdek het gloednieuwe verhalenparcours langs de geschiedenis van het fort. 

PAK wil een dynamisch en actueel gesprek aangaan met kunstenaars en het begrip ruimte. PAK biedt hedendaagse kunstenaars de mogelijkheid werk te presenteren in een binnen- en buitendecor. PAK zal naast het organiseren van tijdelijke tentoonstellingen ook een permanente beeldentuin creëren.

In 1974 opende Musée de la vie rurale de Xhoris zijn deuren. Het museum neemt je mee terug naar de ouderwetse sfeer van de 19e en vroege 20e eeuw en presenteert het landelijke leven aan de hand van objecten die verdwenen ambachten en gebruiken vertegenwoordigen. 

In dit huismuseum waren enkele grote geesten rond: het huis was eigendom van mecenas en collectioneur Henri Van Cutsem, het werd verbouwd door Victor Horta en in 1904 erfde beeldhouwer Guillaume Charlier (+1925) het.

Bijna 20 jaren was de collectie sporterfgoed te bewonderen in het unieke strandgebouw van het Sport Vlaanderen domein te Hofstade. De tentoonstelling Breaking Boundaries en de vaste presentatie in het geklasseerde strandgebouw sloten op 1 september 2022 definitief de deuren.

Als laatste der vier bedelorden vestigden de Augustijnen zich in 1295 te Gent. Nadat de oprichting van het klooster in 1296 canoniek geregeld was, werd nog hetzelfde jaar begonnen met de bouw van de eerste vleugel aan de Academiestraat. Het klooster en de kloosterkerk zijn sinds 1958 beschermd als monument.

In mei 2016 opende in de rotonde van het Thermae Palace Hotel in Oostende Het Spilliaert Huis. Als monografisch kunsthuis heeft Het Spilliaert Huis de ambitie om tweemaal per jaar een nieuwe tentoonstelling te brengen.

Na de Tweede Wereldoorlog moesten de polderdorpen Wilmarsdonk, Oorderen, Oosterweel en Lillo verdwijnen. Het Marshallplan zou Antwerpen omtoveren tot het wereldcentrum van de chemische industrie. In 1959 werd in de achtergrond van deze gigantische omwenteling, het Poldermuseum Lillo opgericht. 

Maak kennis met de geschiedenis van het Rode Kruis doorheen de jaren. Het museum toont voorwerpen vanaf de oprichting van het Rode Kruis tot nu. Wie waren de oprichters van het Rode Kruis, hoe verzorgde men iemand in de jaren 1950, welke promotiecampagnes werden er gevoerd? Affiches, documenten en foto's brengen de geschiedenis van het Rode Kruis tot leven

In het Stadsmus verneem je waarom Hasselaren niet wakker liggen van 1302 of 1830. Je loopt mee in een processie met mystieke verhalen. Een eeuwenoude familie toont je de rijkdom van de stad, met kleurige keramiek als hoogtepunt. 

Aan de rand van het Zoniënwoud vind je in een oude priorij een Kunstcentrum dat het raakvlak tussen schrift en beeld verkent, met tentoonstellingen van Belgische en internationale kunstenaars.

Dit museum is volledig opgedragen aan de bekende Franstalige schrijver Camille Lemonnier (1844-1913). De collectie werd samengesteld uit goed bewaarde voorwerpen van zijn kantoor. Een rijkelijk gevulde Bretoense bibliotheek bevat literaire werken uit de 19de eeuw en vele tekeningen. 

In dit stadspaleis woonde Pieter Paul Rubens met zijn gezin. Hier schildert hij met zijn collega’s en assistenten. Het Rubenshuis heeft niet alleen een interessante collectie, maar toont ook hoe de meester leefde en werkte.

Op 30 maart 2010 werd het nieuwe Eugeen Van Mieghem Museum ingehuldigd in Het Redershuis, Ernest Van Dijckkaai nr. 9. In het museum kan u een 200-tal werken in diverse technieken uit het oeuvre van Eugeen Van Mieghem (1875-1930) bewonderen.

Het Museum Arnold Vander Haeghen, vroeger bekend als Hotel Clemmen werd in de 18de eeuw opgericht naar de plannen van architect David ’t Kindt. Het bevat onder meer een uniek Chinees salon. Het Kabinet Maeterlinck dat er in ondergebracht is, is een reconstructie van de werkkamer in het kasteel Orlamonde in Nice van de Gentse Nobelprijswinnaar (1911), Maurice Maeterlinck. 

Le Musée du Terroir is ondergebracht in een voormalige hoefsmederij uit 1638 in het centrum van het dorp Moresnet. Het laat bezoekers kennismaken met de geschiedenis, de vroegere activiteiten en de diverse aspecten van het culturele en sociale leven van Moresnet en de omliggende streek.

De oude trams, bussen, taxi’s, rijtuigen en voorwerpen nemen de bezoeker mee naar het verleden, van de “Belle Epoque”, toen “Brussel bruiste” (“C’était au temps où Bruxelles bruxellait“, zo zong Brel) over Expo 58 tot en met de eerste ritten van de metro in de jaren ’70.

Het vrijgekomen gebouw in het Mercatorpark na de verhuis van het Mercatormuseum wordt omgedoopt tot ‘Museumpaviljoen’, een plaats waar tijdelijke tentoonstellingen, lezingen en educatieve ateliers ruimte krijgen.