De Oude Kaasmakerij is een levendige herinnering aan het kaasmaken tijdens het interbellum. De authentieke weergave van een oude kaasmakerij gaat hand in hand met een hedendaagse interpretatie. 

MDD (Museum Dhondt-Dhaenens), vlak bij de dorpskern van Deurle en aan de Leie gelegen, bezit een rijke collectie Vlaamse kunstenaars. Deze werken werden vanaf het einde van de jaren 1920 verzameld door het echtpaar Jules en Irma Dhondt-Dhaenens. Zij besloten hun verzameling open te stellen voor het publiek met de stichting van een nieuw museum in 1967.

Toen Ter Dilft op 5 juni 1976 voor het eerst zijn deuren opende, was het meteen duidelijk dat Ter Dilft een cultuurcentrum voor de regio Klein Brabant en omstreken wilde zijn. Dat leek toen misschien nogal hoog gegrepen, maar inmiddels is gebleken dat het cultuurcentrum Ter Dilft deze rol daadwerkelijk vervult.

Museum44 vertelt het verhaal van de razzia’s op 1 en 11 augustus 1944 in Meensel-Kiezegem. Net voor de bevrijding worden 71 inwoners gedeporteerd naar het concentratiekamp van Neuengamme bij Hamburg, na de aanslag op Gaston Merkcx, boerenzoon uit een collaboratiefamilie. Slechts 8 inwoners keren terug.

Eind 19de eeuw krijgt Gent er het Citadelpark bij. De aanleg van het park gebeurt geleidelijk aan. Het Citadelpark wordt een park in de Engelse landschapsstijl die in de 19de eeuw in zwang was. Het Citadelpark en het ICC zijn twee van de speerpunten van de Gentse Floraliën. 

Museum Vleeshuis blikt terug op achthonderd jaar muziek en dans in de stad. Het dompelt je onder in de verhalen van vroegere speellieden, toont hoe muziekinstrumenten gemaakt worden, neemt je mee naar de allereerste bals en operaoptredens … en laat je vooral genieten van heel veel mooie klanken.

Spa is nu een veel voorkomende naam, synoniem voor een wellnessruimte waar water een sleutelrol speelt. Waarom en hoe verwierf dit kleine stadje, onbekend vóór de 16e eeuw, deze internationale bekendheid en kan het vandaag aanspraak maken op het UNESCO-label? Het is een spannend verhaal! 

Belgiës kleinste stadje ligt op een knooppunt tussen Vlaanderen, Wallonië en Frankrijk. Op 7 juni 1917 brak in Mesen de hel los, toen de geallieerden 19 gigantische dieptemijnen tot ontploffing brachten, meer dan 400.000 kg dynamiet. Tol van de slag van Mesen: 25.000 Duitse en 17.000 Britse soldaten.

Helemaal in de sfeer van toen: een museum gewijd aan schilder, beeldhouwer en auteur Antoine Wiertz, een controversiële figuur uit de Belgische romantiek. Het bevindt zich net als het Meunier Museum in Elsene.

Het museum toont landbouwalaam en volkshuisraad uit Klein-Brabant. De collectie wordt in het origineel kader van de hoeve bewaard en tentoongesteld.

De begijnen, wie waren ze? Hoe leefden ze? Waarom kozen ze voor hun typische leven? Hoe beleden ze hun geloof? In een stukje Cultureel Werelderfgoed – het begijnhof van Turnhout staat sinds 1998 op de gelijknamige Unesco-lijst – biedt dit intieme museum een antwoord op deze vragen.

In het begijnhof van Dendermonde vind je twee musea. Ze beslaan drie oude woningen: een kleine woning die is ingericht als begijnenwoning, de infirmerie en het huis van de grootjuffrouw, waar het rijke kunstpatrimonium van het begijnhof wordt getoond. In het Museum voor Volkskunde gaat het over het leven van alledag.

In het Zimmermuseum ontdek je het levenswerk van Louis Zimmer (Lier 1888-1970): de Jubelklok, de Astronomische Studio en de Wonderklok. Zimmer werd geboren als zoon van een horlogemaker. Hij is van de vier ereburgers van Lier en vormt samen met drie andere bekende Lierenaars (Isidore Opsomer, Felix Timmermans en Lodewijk Van Boeckel) het klavertje vier van Lier.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakt Poperinge deel uit van het kleine stukje onbezet België. Weg van het krijgsrumoer van de Ieperse frontstreek, groeit de stad uit tot het zenuwcentrum van de Britse sector. Midden in die drukke stad openen de aalmoezeniers Neville Talbot en Philip "Tubby" Clayton in december 1915 een clubhuis: ‘Every Man’s Club’. Ze noemen die ‘Talbot House’, naar Neville’s pas gesneuvelde broer. 

Mathieu Van Roggen was een pionier in het uitbaten van de steengroeven in Sprimont. In 1905 installeerde hij een elektriciteitscentrale die zowel de steengroeven van verlichting voorzag en het dorp Sprimont van straatverlichting. Het Centre d'Interprétation de la Pierre koppelt het rijke industriële verleden aan de toekomst.

De kernopdracht van het Archeohuis is het beheer van een onroerend erfgoeddepot. Hier kunnen archeologische bedrijven, amateurarcheologen, metaaldetectoristen en bouwheren hun archeologische collecties en ensembles uit de regio van Nationaal Park Bosland onder brengen.

De Landcommanderij Alden Biesen in Bilzen werd gebouwd door de Duitse ridderorde. Nu is dit kasteelcomplex een cultuurcentrum van de Vlaamse Overheid. Als zodanig bouwde Alden Biesen niet alleen een historische en een Europese werking uit, maar is de Landcommanderij tevens een congrescentrum en een cultuurtoeristische trekpleister.

Cultuurcentrum Strombeek staat al 47 jaar gekend als een gerenommeerd huis voor kunst en cultuur in Strombeek, aan de rand van Brussel. Cultuurcentrum Strombeek brengt een gevarieerd cultureel aanbod naar een breed publiek, en stimuleert mensen in hun creatieve ontwikkeling. Het houdt permanent voeling met de leefwereld van publiek en kunstenaars. 

De Gilliotfabriek sloot in 1978 de deuren. Tien jaar later opende het toenmalige Roelantsmuseum haar deuren op de huidige locatie in de Sint-Bernardusabdij. Vanaf 2009 verruimde de blik van het museum. Het werd omgedoopt naar Gilliot & Roelants Tegelmuseum. Het in beheer krijgen van de Pozzo collectie in 2016 en de opening van een nieuwe vleugel van het museum in 2019 waren nieuwe hoogtepunten.

De huidige Protestantse gemeenschap kreeg haar kerkgebouw aan de Brabantdam tijdens het bewind van Koning Willem I in 1815. In deze kerk vinden regelmatig tijdelijke tentoonstellingen plaats.

Gierende banden, kraaienpoten, sluikstokers, botersmokkelaars, cocaïneballetjes, namaak… Het museum belicht louche zaakjes aan de (vroegere) grenzen van ons ‘doorvoerlandje’ en richt zich op de werking van de diensten die daartegen optraden: douane en accijnzen. 

Het Museum voor Schone Kunsten van Doornik is uniek : enerzijds omwille van de architectuur, anderzijds door de indrukwekkende kunstverzameling. Dit bouwwerk is door Victor Horta ontworpen. 

Het Brusselse O.C.M.W. verzamelde in de loop der eeuwen een enorme collectie kunstwerken: Brabantse beeldhouwwerken, Brusselse wandtapijten, schilderijen van Brusselse meesters. Je ziet hier ook ook medisch materiaal en getuigenissen over het leven in ziekenhuizen en de hulp aan de behoeftigen.

Het museum toont een gevarieerde selectie van bijna 200 objecten van 1880 tot vandaag. De opstelling focust op de objecten zelf, als individuele vertellers van verhalen. Verschillende betekenislagen doorheen de opstelling brengen collectiestukken met elkaar in verband en stellen zo de bezoeker in staat de objecten op verschillende manieren te bekijken en te ervaren.