De culturele erfgoedwerking is meer dan louter het gebouw en zijn verleden. Lamot is steeds meer het knooppunt van (internationale) refelectie en debat binnen de Vlaamse erfgoedsector.

Een van de meest roemruchte episodes uit de geschiedenis van de Belgische zeevaart in de 20ste eeuw is de Ijslandvisserij, een gevaarlijke onderneming die weken duurde.

De begijnen, wie waren ze? Hoe leefden ze? Waarom kozen ze voor hun typische leven? Hoe beleden ze hun geloof? In een stukje Cultureel Werelderfgoed – het begijnhof van Turnhout staat sinds 1998 op de gelijknamige Unesco-lijst – biedt dit intieme museum een antwoord op deze vragen.

Het museum Félicien Rops is gehuisvest in een oud burgerhuis uit het begin van de XVIIIde eeuw. Het gebouw werd grondig verbouwd in de XIXde eeuw (toevoeging van een verdieping, vernieuwing van de ramen). Het was eigendom van de schoonouders van Félicien Rops tussen 1834 en 1866.

Het nieuwe hopmuseum is uitgebouwd in de historische "Poperingse Stadsschaal" waar vroeger hop werd gewogen, gekeurd en gestapeld: een geslaagd voorbeeld van industriële archeologie. Het bestaande pand werd uitgebreid met een ruim bijgebouw in industriële stijl voor onthaal en tijdelijke tentoonstellingen.

Fondation CAB in Brussel, opgericht in 2012, is een non-profitruimte gewijd aan de promotie van Belgische en internationale minimalistische en conceptuele kunst. Het jaarprogramma omvat telkens twee grote tentoonstellingen.

Heemerf De Waaiberg wordt soms "Klein Bokrijk" genoemd. Het wil een getuigenis brengen van de bouwstijl en leefwijze van de Kempense mens in de tweede helft van de 19de en het begin van de 20ste eeuw.

'BELGIE' presenteert op jaarbasis een 200-tal publieke voorstellingen met video en film, dans en theater, concerten, exposities en performances. 

Centrum Agrarische Geschiedenis wil samen met andere geïnteresseerden de geschiedenis en het erfgoed van landbouw, voeding en landelijk leven bestuderen, bewaren en toegankelijk maken. Het bekijkt materieel en immaterieel erfgoed in een nationale en internationale context en heeft aandacht voor de interactie tussen verleden, heden en toekomst.

Sinds Horst in 2019 op de militaire basis "Asiat" landde, is het terrein getransformeerd van een ruw en ongedefinieerd kader (een blanco canvas waarop dj's, kunstenaars en architecten hun stempel konden drukken) tot een nieuwe stadswijk in volle ontwikkeling.

Oude gerestaureerde boerderij in het hartje van de Romeinse site Vodgoriacum. In het museum: Gallo-Romeinse vondsten: aardewerk, munten, ceramiek met zegels, ijzeren en bronzen voorwerpen,... Reconstructie van een verassingsgraf. Interpretatiecentrum van de Romeinse Steenweg.

Het Huis van de Europese geschiedenis streeft ernaar bezoekers inzicht te geven in het gedeelde verleden en de uiteenlopende ervaringen van Europeanen. U ontdekt er verschillende en gemeenschappelijke standpunten over de Europese geschiedenis.

De Sint-Salvatorskathedraal herbergt schilderijen, beelden, edelsmeedwerk, praalgraven, muurschilderingen, een uniek laat-gotisch koorgestoelte, laat-barokke wandtapijten, neogotische glasramen… De meest kwetsbare en kostbaarste van deze kunstwerken werden ondergebracht in de Schatkamer.

Het AMVB (Archief en Museum voor het Vlaamse leven te Brussel) verzekert de verwerving, het beheer, het onderzoek en de valorisatie van archieven en collecties van de Nederlandstalige Brusselse erfgoedgemeenschappen.

De collectie van het Spoelburgmuseum typeert een adellijke familie. Ze bevat de portrettengalerij van de familie, pronkmeubels uit de 17de en 18de eeuw en stukken familiezilver. Wellicht de belangrijkste deelverzameling is het oosterse en Europese porselein uit de 18de en 19de eeuw dat vader Maximilien de Spoelberch had bijeengebracht.

Het Huis van Culturen is een artistieke ruimte die nauwe banden aanhaalt met de bewoners door onder meer workshops te organiseren voor volwassenen en kinderen, en activiteiten in Court'Echelle, de ruimte gewijd aan de allerkleinsten.

De Poortersloge is de nieuwe locatie voor actuele kunst in Brugge. Jaarlijks zullen er een aantal tentoonstellingen te zien zijn, gaande van thematische projecten tot presentaties van privéverzamelingen of solotentoonstellingen van hedendaagse kunstenaars.

Het museum draagt de naam van één van de schilders die Genk na een eerste bezoek voorgoed in zijn hart droeg. Emile Van Doren (1865-1949), een slagerszoon uit Brussel, kwam als student aan de Académie des Beaux-Arts voor het eerst naar Genk, eind jaren 1880.

De Slag der Zilveren Helmen heeft plaats gehad op 12 aug. 1914 in het Limburgse stadje Halen. Het wordt de enige zelfstandige Belgische overwinning tijdens W.O.I en – zo blijkt achteraf – het laatste grote gevecht tussen cavaleriedivisies ‘met de blanke sabel’ op het westelijk halfrond.

Het boogschieten op staande wip wordt nog altijd beoefend in de toren dicht bij het gewezen papier en balatumfabriek van Genval, nu in de gemeente Rixensart.

Elke zomer slaat het Kunstenfestival Watou haar tenten op in het gelijknamige kunstdorpje aan de Franse grens. Dichters en beeldend kunstenaars, aanstormend talent en gevestigde waarden, kunstwerken uit binnen- en uit buitenland strijken er neer en vormen een bijzonder kunstenparcours. 

Le Bois du Cazier schetst een prima beeld van het Waalse industriële verleden. Drie industriële sectoren, die de streek van Charleroi groot hebben gemaakt, worden er in de kijker geplaatst: de steenkool-, staal- en glasnijverheid. Je kunt dit verleden zelf opnieuw beleven tijdens workshops. Daar kun je met je eigen ogen zien hoe metaal wordt bewerkt en glas wordt gemaakt. De bovengrondse mijninstallaties liggen verspreid in een 26 ha grote groenzone rondom drie terrils of steenbergen.

De bestuursploeg vergadert de tweede dinsdag van elke maand in het heemkundelokaal aan het Fort in Wommelgem. Het documentatiecentrum in het heemkundelokaal is open op woensdag van 19u tot 21u.

Deze burcht was ooit verdediger van Portus Ganda. Doorheen de eeuwen werd het als ridderverblijf, wapenarsenaal, klooster, school, bisschoppelijk seminarie, dolhuis voor krankzinnigen en een tehuis voor mannelijke wezen gebruikt. Nu is het privébezit dat wacht op een herbestemming, en in afwachting wordt het gebruikt voor tijdelijke projecten.