Een straat is verschillende dingen. Zij is een doorgangsroute en toegangsweg, een vorm van georganiseerd wonen,  een recreatieterrein of zelfs een gebied voor politieke actie. 

leder definitief ontwerp voor nieuwbouw, herbouw of verbouwing moet onder andere door de welstandscommissie zijn goedgekeurd alvorens te kunnen worden uitgevoerd. Zowel de vormgeving van het gebouw opzich als in zijn relatie tot zijn omgeving. In de praktijk komt het neer op beoordeling van alleen dàt onderdeel dat vanaf de openbare weg te zien is: de voorgevel. 

De vrijheid van de burger om zijn omgeving naar eigen wensen in te richten, wordt op een aantal manieren beperkt. Op de ruimtelijke organisatie van zijn stad, zijn wijk, zijn straat, kan hij vrijwel geen directe invloed uitoefenen; die wordt geregeld door de overheid. 

In de talrijke populaire tijdschriften voor binnenhuisarchitectuur en inte­rieurverzorging, worden de lezer/kijker voorbeeldige eetkamers, salons, slaapkamers, keukens, balcons, terrassen en tuinen aangeboden door middel van de kleurenfotografie.

Onze omgeving wordt sinds de eeuwwisseling ge-, her-, verbouwd vol­gens bepaalde normen van hygiëne, gelijkheid en waarheid: hygiëne eerder dan comfort, democratische eenvormigheid eerder dan verande­ring en individualiteit, waarheid van materiaal eerder dan fantasie. 

Het schilderij van Lucassen is een artistieke verbeelding, op ironische wijze, van een tot cliché geworden idee van een' gezellig hoekje': lekker in de luie stoel, onder de schemerlamp, geflankeerd door de clivia en het schilderijtje van de Hollandse molen tussen het frisse groen. 

We kunnen onze woning leefbaar noemen wanneer we er prettig kunnen wonen. Wie beslist hierover?

Heeft het nog wel zin schilderijen en beelden te maken, die slechts tot een uiterst beperkt publiek doordringen, die zich lenen tot bezitsvorming en investering, die het prestige van een kleine groep dienen en toch geen ingrijpende maatschappelijke werking krijgen?

Men beschrijft het werk van Buren onnauwkeurig wanneer men beweert dat Buren alleen maar papier of doek met om beurten witte en gekleurde strepen exposeert. Men kan dit vrij banaal materiaal eigenlijk niet zien zonder de context waarin het verschijnt, juist zoals die context zelf wordt gemaakt door het materiaal dat men erin exposeert. 

'Our friendly bombs' is de naam van een manifestatie die Roland Van den Berghe in 1972 op touw zette te New York, in het Museum of Modern Art en in het Whitneymuseum maar ook op de straat, en waarbij hij de wandelaars actief betrok.

Rik de Vos heeft doelbewust een dollar als bankbiljet gekozen, om kritiek te leveren op de laatkapitalistische politiek van de Verenigde Staten. 

Een blik op dit werk, en de kijker kijkt en kijkt. De kijker wordt een toeschouwer, dit is iemand die kijkt met aandacht. Je blik kan blijven hangen of heen en weer bewegen bij de verschillende aangezichten van deze kindervrienden. 

Wanneer een kunstenaar door middel van zijn werk iets wil zeggen van algemene strekking en wanneer hij wil dat datgene wat hij te zeggen heeft verstaanbaar is dan staan hem in ieder geval twee dingen te doen. Hij moet gebruik maken van algemeen bekende symbolen en hij moet dit doen op een manier die de aandacht trekt. Richard van der Spek doet beide.

Na een periode, waarin Constant meestal dieren- en mensenfiguren schilderde, komen in de jaren vijftig de verschrikkingen van de oorlog blijkbaar weer bij hem boven, zoals in dit schilderij 'Verschroeide aarde'. De mentaliteit van waaruit en de vorm waarin het geschilderd is werd experimenteel genoemd.

Toen in 1848 een golf van revolutie over Europa was gegaan, was het proletariaat bezig zich op te richten uit het stof. In Frankrijk werd dit door een groep socialistisch denkende kunstenaars ondertekend en zij waagden het, op straffe van verbanning uit de gevestigde kunstorde, om de eenvoudige arbeider tot onderwerp van hun kunst te 'verheffen'.

ledereen in Vlaanderen en Nederland kent wel dat verhaal uit het Nieuwe Testament over Jezus Christus, die eerst door de Joden op een ezel, als een koning, in Jeruzalem werd onthaald, maar kort daarop door de Romeinse bezetter zou zijn gekruisigd; Jezus Christus wordt door sommigen als zoon van god beschouwd. 

Hoewel Honoré Daumier als karikaturist grote vermaardheid heeft verkregen, is hij als schilder altijd tamelijk onbekend gebleven. Niettemin werd hij juist door kunstenaars van zijn tijd, zoals bijvoorbeeld Courbet en Corot, beschouwd als een van de grootsten, ook op het gebied van de schilderkunst. 

'Kunst als kritiek' heeft meer dan één betekenis: men denkt eerst aan de kritiek die de kunstwerken op de werkelijkheid kunnen uitbrengen, maar de kunstwerken kunnen ook kritiek op de kunst zelf, op alle kunstwerken dus, uitbrengen, en dit is een tweede betekenis voor 'kunst als kritiek'.

In 1594 ontving de Leidse schilder Izaak Nicolai van Swanenburgh de opdracht een aantal panelen te schilderen voor de Leidse Saaihal, waarin de verschillende bewerkingen van de wol tot laken tot uitdrukking werden gebracht. 

Toen Petrus Kaerius in 1617 te Amsterdam de atlas 'Germania inferior' uitgaf, waarvan bijgaande kaart 'Leo Belgicus' deel uitmaakte, was dit de eerste bekende atlas die afzonderlijk de Nederlanden of de zeventien provincies behandelde.

Op 2 oktober 1656 schoot de hertog van York bij de Kolveniers de vogel af, waardoor hij koning werd. Vijftien jaar na dit merkwaardig schot heeft de Brugse schilder J. B. van Meunincxhove twee doeken geschilderd waarmede hij deze gebeurtenis op een bijzonder aardige wijze heeft afgebeeld. 

Uit de zeventiende eeuw zijn maar weinig schilderijen bekend waarop arme mensen zijn afgebeeld. Vrijwel alleen in zinnebeeldige voorstellingen werd het motief van de armoede gebruikt. 

De betiteling van de schilder Jacob Vrel als een der 'intimisten', is een van die bij uitzondering bruikbare rubriceringen, waarvan de kunsthistoricus zich bedient. De 'intimisten', waaronder ook grote namen als De Hoogh, Metsu en Vermeervallen, specialiseerden zich in het interieurschilderij. 

Gerrit Adriaensz. Berckheyde toont ons hier een zo zeldzame en haast onbekende kijk op de zeventiende-eeuwse burgerlijke architectuur. Het ideaal van deze sobere monumentale architectuur zou echter weer spoedig verlaten worden.