Adriaan Isenbrandt werd te Brugge als een vooraanstaand kunstenaar beschouwd. Nochtans is ons geen enkel schilderij bekend dat met zekerheid aan hem kan worden toegeschreven. Om het oeuvre van de kunstenaar weer samen te stellen zijn wij aangewezen op veronderstellingen. Daartoe biedt de hier besproken Madonna der Zeven Smarten het uit­gangspunt.

Ongetwijfeld is Frans Masereel dé hedendaagse hout­snijder met zijn ontzagwekkend oeuvre. Het hier gekozen voorbeeld, 'Spleen', uit 1924, toont een mensenpaar dat in het hart van een ingebeelde, moderne en overweldi­gende grootstad de uitkomst van wat het samengebracht heeft beleeft, zonder te vermoeden wat het in de toekomst moest vrezen. 

Het is zonderling dat het gebod van de Joodse wet om elke eerstgeboren zoon aan God op te dragen, uit de geest van de moderne mens schijnt gewist: sedert bijna twee eeuwen spreekt men van 'Maria's purificatie' of '0.L. Vrouw-Lichtmis', wanneer men veeleer 'Jezus' opdracht in de tempel' zou moeten herdenken. De Vlaamse schilder Pie­ter Jozef Verbaghen is wellicht één van de allerlaatste kunstenaars die het thema nog behandeld hebben.

In de reeks 'Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen' is dit de eerste gelegenheid tot kennismaking met de Afrikaanse kunst. Nu is de cultuurhistorische achtergrond van die kunst zo verschillend van degene waarmede wij in Europa zijn grootgebracht, dat het ons geboden lijkt vooraf enkele gegevens van meer algemene aard te verstrekken.

De datering van dit genretafereeltje 'De Dorpsdokter' kan geen bijzonder moeilijk probleem opleveren. De zorgvuldig uitgebalanceerde  compositie, de niet verborgen zin voor de weergave der stoffelijkheid en niet in het minst de grijsbruine tonaliteit zijn stijlkenmerken, die men aantreft in de werken die David Teniers de Jonge omstreeks 1645 uitvoerde.

Wanneer men de schilderkunst der Lage Landen in de 16de eeuw overschouwt, valt het op dat in het portret de inheemse, realistische traditie bestendigd wordt, waar in de toendertijd hoger aangeslagen godsdienstige, mythologische en historische genres navolging van de Italiaanse kunst overheerst. Van deze algemene vaststelling biedt het hier besproken Portret van een jonge man wel een bijzonder treffend voorbeeld. 

'De danspas' van Manzù stelt geen van de klassieke standen of bewegingen uit het ballet voor. Het is eerder een ruststand van een jong meisje, een ballerina, die achteruitleunend voor zich uitkijkt. Zij komt uit een voor ons onbekende choreografie en staat op een klein plateau, dat zij even glijdend met haar linkervoet aftast. 

Dit vrouwenportret van Hans Memling, deze Sibylla Sambetha, bezit de kracht om ook de moderne kijker aan te spreken. Wie het oeuvre van Hans Memling kent weet dat deze vrouw niet behoort bij zijn gedroomde en iet­wat stereotype figuren. Memling benadrukt het individuele wel, maar vergeet daarbij niet zijn eigen stijl en trant.

Rik Wouters is niet als schilder maar als beeldhouwer begonnen. Eerst leerde hij het houtsnijwerk en ging  daarop leren boetseren. Hij ging er spoedig verder om zonder academische leiding persoonlijk zijn stijl te veroveren als schilder. Men noemt dit werk 'De zittende vrouw'. Dit betekent dat alhoewel zijn vrouw poseerde het hem niet te doen was om in de eigenlijke zin van het woord haar portret te schilderen.

Het schilderij 'Dulle Griet' van Pieter Bruegel de Oude behoort niet tot zijn populairste werken. De centrale figuur van het schilderij - de onheilspellende, dulle Griet zelf - beantwoordt  aan de beschrijving van Van Mander, d.i. een toornige vrouw, die zo stoutmoedig is, dat zij durft te roven tot voor de poorten van de hel. Het schilderij zelf kende een mysterieus bestaan, o.a. in keizerlijk, nadien in koninklijk bezit.

De Vlaamse portretten van de XVe eeuw, in steen of hout gebeiteld, of op paneel geschilderd, worden tot de hoogste prestaties gerekend van de Europese kunstgeschiedenis. 

Bij het afbeelden van Maria had de romaanse kunst, daarin sterk afhankelijk van de Byzantijnse traditie, vooral oog gehad voor de majesteit van de tronende Moeder Gods. Heel anders echter zou de gotiek haar voorstellen. 

In de jaren 1957-1958 werden te Sint Lambrechts Woluwe, in de buurt van Brussel, omvangrijke graafwerken uitgevoerd. Een groeve van vijfentwintig à dertig meter diep werd uitgedolven in de flank van een heuvel. Het is in die omgeving dat Van Lint de stof heeft gevonden voor een reeks schilderijen waarvan de 'Coupe géologique' één der voornaamste is. 

In dit zeer kostbaar tapijt komt de zin voor monumentaliteit en het ruimtegevoel van B. van Orley naar voren. Hij wist een goede en evenwichtige compositie op te bouwen. Het tapijt is gevuld, doch niet overladen. De fijne tekening en de raakheid van de lijn valt op. Vooral het fijnbesneden en expressieve gelaat van Rachel is bijzonder mooi. 

Het monumentaal koorboek waartoe deze verluchte bladzijde behoort, is een antifonarium dat in de jaren 1540-1542 voor de benedictijner-abdij van Sint-Truiden uitgevoerd werd onder abt Joris Sarens. 

Hetgeen het schilderij dat u voor ogen hebt in beeld brengt, is niet ingewikkeld ; het toont kinderen in een landschap. Het jongste onder hen, een meisje, zit in een wagentje getrokken door een bok. Het dier wordt bij de teugels geleid door een knaap die een zweepje in de hand houdt. 

Er is sinds de uitvoering van dit werk heel wat veranderd in onze kijk op de kunst en op het leven. Ondanks dat feit is dit kleine paneeltje het bekijken overwaard. Het vraagt de bezoeker van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten te Brussel geen grote inspanning om tot de zin en de betekenis van het meesterwerk door te dringen.

Het levensgrote Christusbeeld te Tongeren maakt een zeer diepe indruk. Door de strenge vereenvoudiging van de vormen, de scherp afgelijnde contouren, waarbij de uitdrukking van elk menselijk gevoelen is vermeden, wordt dit beeld een bovenaardse verschijning, een wezen uit een andere wereld. 

Van de vele stukken die hij in de eerste tijd na zijn terugkeer uit Italië schilderde, werden verscheidene in opdracht van stadsgenoten uitgevoerd. Daartoe behoren drie meesterwerken : de aan Filips III van Spanje geschonken Aanbidding der Drie Koningen uit het Prado, de Kruisoprichting en Kruisafneming uit de kathedraal van Antwerpen. 

Op het ogenblik dat zich elders in Europa een geleidelijke omwenteling en vernieuwing in de beeldhouwkunst aftekende was deze kunstvorm in Engeland nog sluimerend. Sinds 1930 is in dit land Henry Moore op de voorgrond getreden, die door de genialiteit en de stootkracht van zijn oeuvre tot de grootste onder de levende kunstenaars behoort. 

Bij de bespreking van Permeke's allermenselijkst schilderij Het Afscheid, roemden wij hem als de grootmeester van het Vlaams expressionisme. Is hij een schilder van uitzonderlijk formaat, hij is niet minder groot als tekenaar. Was hij een man met een ongelooflijk sterk, scheppend instinct, waardoor zijn schilderijen als 't ware vanzelf uit zijn penseel vloeiden.

In het Stedelijk Museum te Brugge bevinden zich hoogst belangrijke schilderijen van de uitnemende Vlaamse meester Gerard David : twee vrij grote Gerechtigheidstaferelen en een triptiek, dat is een uit drie delen bestaand schilderij, waarvan de beide vleugels voor het middenstuk gedraaid kunnen worden.

Lang heeft de kunstenaar een levenswerk nagestreefd, dat als het ware van zijn ganse streven een apotheose zou brengen in een ' Monument aan de arbeid'. 

Henriette met de grote hoed is een van de meest populaire portretten uit de verzameling schilderkunst uit de negentiende eeuw van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten te Brussel. Het is ook een van de beste doeken, die de jong gestorven schilder Henri Evenepoel heeft gemaakt.