Bij het beoordelen van deze compositie moet er rekening mee gehouden worden dat dit paneel misschien slechts de rechterhelft is van een tweeluik waarvan het linkerpaneel de besteller van het kunstwerk voorstelde in aanbidding voor Maria en het Kind geknield.
Het is wel meer gebeurd dat dergelijke tweeluiken later van elkaar gescheiden zijn en dat de twee panelen elk verder een apart bestaan hebben geleid, het ene als een Maria met Kind, het andere als een portret van een man of vrouw in gebedshouding. Men treft deze tweeluiken bij ons voor het eerst aan bij Rogier Van der Weyden en het staat vast dat het hier besproken paneel compositorisch teruggaat op een verloren origineel van deze kunstenaar. Er zijn inderdaad nog wel een tiental andere schilderijen bekend, die dezelfde opstelling van figuren vertonen, alle van de hand van verschillende navolgers van Rogier. Dit is het beste bewijs dat ze alle een bijzonder geliefde compositie van de meester weergeven. Geen van de ons bekende stukken kan echter aan de grote voorganger zelf worden toegeschreven.
Het navolgen van een compositieschema van een beroemd meester, in vroegere tijden een algemeen aanvaarde werkwijze, hoeft niet noodzakelijk tot volledig verlies van originaliteit te leiden. Tussen het volkomen oorspronkelijke kunstwerk en de slaafse copie bestaan heel wat tussenstadia. Indien een kunstenaar erin slaagt een overgenomen thema in overeenstemming te brengen met zijn eigen persoonlijkheid, is het resultaat een werk dat even representatief is voor zijn auteur als het gevolgde voorbeeld het was voor zijn schepper. Dat verklaart ook waarom het mogelijk is de stijl van een kunstenaar te herkennen zelfs waar hij zich in sterke mate door het werk van een voorganger heeft laten inspireren.
Het paneel in het museum te Gent wordt over het algemeen toegeschreven aan een schilder waarvan wij wel een aantal werken kennen, maar wiens naam men niet met zekerheid heeft kunnen bepalen. Hij wordt aangeduid met de noodnaam 'Meester van de Magdalenalegende' omdat zijn belangrijkste werk dat gediend heeft tot uitgangspunt voor het samenstellen van zijn oeuvre, een altaarstuk is dat tonelen uit het leven van de heilige Magdalena voorstelt. De panelen die dat altaarstuk samenstelden zijn thans over verschillende verzamelingen verspreid. Uit hetgeen men van deze kunstenaar weet kan worden afgeleid dat hij in de Zuidelijke Nederlanden heeft gewerkt, waarschijnlijk te Brussel, op het einde van de 15e en in het begin van de 16e eeuw. Toen bloeide te Brussel een talrijke school van navolgers van Rogier Van der Weyden. Aangezien men van de Meester van de Magdalenalegende een aantal portretten van vorsten en hovelingen van het Bourgondische hof kent, kan worden aangenomen dat hij aan dit hof werkte. Dat heeft er aanleiding toe gegeven hem te vereenzelvigen met Pieter Van Conincxlo wiens aanwezigheid aan het hof van Margareta van Oostenrijk door geschreven bronnen bevestigd is.
Tot de meest aantrekkelijke werken van de Meester van de Magdalenalegende behoren naast zijn portretten ongetwijfeld zijn voorstellingen van Maria met het Kind. Hierin gelukt het de kunstenaar boven de beperking van zijn archaïserende stijl uit te stijgen en een eigen innige toon te treffen die ook de hedendaagse toeschouwer nog kan aanspreken.
