Wie ‘Albrecht en Isabella’ zegt, zegt vaderlandse geschiedenis. Ze behoren zo tot de canon ervan dat ze een plaats kregen in de Dikke Van Dale. Waren de Aartshertogen immers niet de door en door katholieke grondleggers van België? 

Als de Nederlanden zich weer zouden verenigen, dan ligt Turnhout centraal, zoals in de tijd toen de hertogen van Brabant hier hun jachtcentrum hadden. Toch dankt de streek haar bijzondere geschiedenis ook aan haar perifere ligging. Dat komt u te weten in Hotel Taxandria. 

We ontmoeten Naomi Kerkhove aan de lange tafel van een leuk etablissement in de buurt van haar momenteel deels ontruimde atelier. Het gebouw in de Paddenhoek in Gent, waar heel wat kunstenaars via vzw Nucleo onderdak vonden, wordt gerenoveerd en krijgt een nieuwe bestemming. Naomi Kerkhove is daarom niet werkloos. Integendeel.

De collecties van de Vlaamse erfgoedbibliotheken zitten vol waardevolle verrassingen, maar blijven vaak onder de radar. Niet alleen omdat niet elke cultuurliefhebber de weg vindt naar die instituten, maar ook omdat kostbare parels zoveel zorg vragen dat het niet evident is zomaar te grasduinen. Gelukkig maken digitale alternatieven het mogelijk.

Vaders van de moderne kunst of schilders die vlammende penselen hanteerden: Vincent van Gogh (1853-1890) en Edvard Munch (1863-1944) worden vaak in een adem genoemd. Een van de meest gestelde vragen in het Van Gogh Museum is zelfs waar De schreeuw hangt.

Ook in het erfgoedveld komt het internet der dingen - waarbij fysieke objecten en de virtuele wereld samenvloeien - steeds dichterbij. Een culturele uitstap wordt meer en meer begeleid door de slimme telefoon in plaats van de goede oude teksten op informatieborden. Ook musea laten de audiogids vaak achterwege voor een gelijkaardige toepassing in zakformaat. 

Het Rubenshuis in Antwerpen deed een uitstekende zaak door een ‘verborgen’ Van Dyck als langdurige bruikleen binnen te halen. Vlaamse erfgoedinstellingen kunnen simpelweg geen grote namen aankopen. Wie niet rijk is, moet dan maar slim zijn. ‘De meester leeft!’, zo luidt de baseline van het Rubenshuis. Maar ook zijn beste pupil is springlevend.

Kunstenaars hebben een neus voor interessante panden, ze zijn meestal ook wat avontuurlijker in hun keuze. Katleen Vinck kocht een oud industrieel gebouw en vestigde er zowel haar woonst als haar atelier en ze heeft nog ruimte over voor een voorstelling of een tentoonstelling.

Hij woont langs een viervaksbaan in een voormalige hoeve. Eens je van die weg af bent, kom je in een andere wereld en je vergeet de drukte en de tijd. In wat eens de schuur was, zit nu een ruim atelier. Hier werkt en denkt Tinus Vermeersch en schept hij in alle rust zijn eigen wereld.Een boek over Brueghel ligt binnen handbereik.

In het Gallo-Romeins Museum in Tongeren loopt de tentoonstelling Gladiatoren - Helden van het Colosseum. Zullen er straks opnieuw spektakels plaatsvinden in de oudste arena van Rome?

De Schelde is al eeuwenlang de economische levensader van Antwerpen. Het leven in en rond de stad ademt op het ritme van de stroom. Via de app ‘Port of Antwerp’ kunnen bezoekers van de sinjorenstad via de smartphone of tablet de artistieke hoogtepunten van de haven ontdekken.

Wanneer de Joods-Duitse schilder Felix Nussbaum (1904-1944) weer eens op het kussen ging staan, om wat groter te lijken, was dat om te verkondigen dat je niet met ideeën, maar met kleur schildert. Was Nussbaum niet groot, hij was in het interbellum in elk geval een grote naam.

Dit najaar kleurt Gent oranje, met tal van evenementen die herdenken dat in 1815 het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd opgericht. Het Msk Gent geeft een nieuwe presentatie aan de collectie Noord-Nederlandse schilderkunst uit de zeventiende eeuw: de Gouden Eeuw herbekeken.

“I died in hell – (They called it Passchendaele)” Het is een bekend vers uit het gedicht Memorial Tablet dat luitenant Siegfried Sassoon van de Royal Welch Fusiliers in november 1918 schreef. Passchendaele is inderdaad synoniem voor de hel, voor de onbeschrijfelijke gruwel van de oorlog. Op de plek van de maandenlange massaslachting staat het Memorial Museum Passchendaele 1917. Steven Vandenbussche is er sinds juli vorig jaar conservator.