Op 4 augustus 1914 trekken de eerste Duitse troepen de Belgische grens over. Hun opmars zal pas eindigen in november: niet zoals gepland in Parijs, maar in Nieuwpoort, achter de ondergelopen IJzervlakte.

Kloosterorde De Cellebroeders was één van de vele ordes die zich na de godsdienstproblemen in de 16de eeuw vestigden in de stad. Zij verzorgden er de zieken, krankzinnigen en pestlijders. Dat verklaart ook waarom er geen ramen naar de buitenwereld zijn. 

Streekpunt verwelkomt jullie graag, waar vrijwilligers met veel passie en plezier informeren over alle toeristische troeven van de Zwalmstreek en de Vlaamse Ardennen. Tussen 14 en 15 u. openen ze graag de deuren van de Zwalmmolen.

Het Klein Begijnhof, Onze-Lieve-Vrouw Ter Hoyen, is het best bewaarde begijnhof van vóór de Franse Revolutie. Nietsvermoedende, maar nieuwsgierige voorbijgangers treffen achter de lange gevel aan de straatkant, een barokke kerk, een honderdtal woningen en een weide (het vroegere kerkhof) aan.

Het Stedelijk Museum Lokeren wil de belangrijkste aspecten van de geschiedenis van (het leven in) de stad op een toegankelijke manier vertalen naar een zo groot mogelijk, in hoofdzaak lokaal publiek. Het vertelt hoe Lokeren groeide en groeit, en hoe de Lokeraars vroeger en nu hun werk- en vrijetijdsleven invullen.

De Sint-Pauluskathedraal werd gesticht in de 10e eeuw. De interieurlook, met zeer zuivere lijnen, is zeer harmonieus en weerspiegelt de Mosan-stijl. In de kloostergebouwen van de Sint-Pauluskathedraal presenteert het Trésor een reis door de kunst en geschiedenis van het voormalige prinsdom Luik. 

Voor een defilé van zowat alle stromingen in de kunst van de 19de en 20ste eeuw – maar ook voor een mooie collectie oude kunst – kan je in Elsene terecht. In dit museum is men bovendien niet bang om ook ‘gewaagd hedendaags’ uit te pakken. Realisme, impressionisme, fauvisme, futurisme, surrealisme je noemt het maar en het is er. 

KIKK - Le Pavillon is een symbolische plek in de hoofdstad van Wallonië en pakt uit met een programma van tijdelijke tentoonstellingen, lezingen, voorstellingen en workshops die speuren naar nieuwe ontwikkelingen en inzichten.

Het Trinkhall Museum is ontworpen door het architecten atelier Beguin-Massart. Net als in het verleden ontwikkelt en presenteert het museum zijn rijke collectie: bijna drieduizend werken, gerealiseerd vanuit atelier-sessies, worden voornamelijk geproduceerd door kunstenaars met een verstandelijke beperking.

Cultuurcentrum Zwaneberg kreeg sinds de opening, eind 1990, reeds meer dan twee miljoen bezoekers over de vloer. Zij woonden één of meerdere van de 2000 podiumvoorstellingen bij; ze namen deel aan één of andere activiteit of waren aanwezig op de talrijke bijeenkomsten die hun vereniging in het cultuurcentrum organiseerde. 

Treedt binnen in de geschiedenis van Grès de La Roche. Een moderne weergave van de geschiedenis van het aardewerk toont de weg die klei aflegt voor ze onder een andere vorm op onze tafel belandt.

'BELGIE' presenteert op jaarbasis een 200-tal publieke voorstellingen met video en film, dans en theater, concerten, exposities en performances. 

Maison Adolphe Hardy is een klein authentiek museum waar verschillende objecten uit de persoonlijke levenssfeer van dichter Adolphe Hardy worden tentoongesteld. Het leven van de dichter is intens verdeeld tussen zijn twee inspiratiepolen: Dison en de Ardennen.

Op de aquariumverdieping in het Navigo museum waan je je diep in de Noordzee. In de 2 grote aquaria van elk 30.000 liter zitten zo’n 20-tal soorten Noorzeebewoners. Het skelet van potvis Valentijn hangt er in één van de museumzalen.

Tongeren fascineert met haar religieus en waardevol verleden. De Onze-Lieve-Vrouwebasiliek herbergt namelijk één van de grootste en rijkste kunstschatten uit de Lage Landen. Deze kerkschat herontdek je in het Teseum. 

De Kring voor Heemkunde Edegem werd opgericht in 1973. De Kring voor Heemkunde is nu gehuisvest in het Oud Gemeentehuis, Gemeenteplein 2. De Kring voor Heemkunde illustreert de geschiedenis van Edegem aan de hand van diverse voorwerpen en foto's uit het verleden.

Het Tchantchès-Museum maakt kennis met Tchantchès, de beroemdste burger van de Cité Ardente. Het  herbergt een poppentheater dat tijdens het theaterseizoen duizenden mensen uit de vier hoeken van de provincie en elders trekt.

Waar ooit een vervallen herenwoning stond, vindt u vandaag de erfgoedsite Hof van Peene die de rijke geschiedenis van Baasrode tot leven brengt. De artisanale koffiebranderij ‘Basero’ vond er onderdak en op de site waar reeds meer dan 400 jaar geleden bier werd gebrouwen, werd het bier ‘Tuymelaer’ geïntroduceerd, genoemd naar de gerstendrank die reeds in de 16e eeuw werd gedronken in het dorp.

De privécollectie bevat intussen 90 verschillende fietsen, reclameborden, taksplaten, merkplaatjes en tal van rariteiten uit de fietswereld die teruggaan tot het jaar 1820. 

In de historische ruimten van 't Vliegend Peert is een museum gehuisvest dat gebouwd is rond een vaste collectie met langdurige bruiklenen van schilderijen uit de zestiende eeuw. De naam van het museum, Het Zotte Kunstkabinet verwijst naar het specifieke thema van de schilderijen, namelijk satirisch-moraliserend, in de zestiende eeuw ook wel Sot genoemd. 

In het Heemmuseum De Botermolen is een ruime collectie gebruiksvoorwerpen ondergebracht uit 1769. Opmerkelijk is dat wat nu het pronkstuk is van het museum er in den beginne niet bij hoorde:  de verzameling oude karren en wagens. Nu heeft De Botermolen zowat 80 voertuigen in de collectie. 

Het monumentale poortgebouw is het enige nog resterende bouwwerk uit de Middeleeuwen in Eeklo. Samen met het woonhuis is de poort sinds 1993 beschermd als monument. De dreef, de omwalling, de dienstgebouwen, het hof en de boomgaard zijn geklasseerd als dorpsgezicht.

In deze gerestaureerde werkmanshuisjes ontdek je het dagelijkse leven in Brugge in de 19de en begin 20ste eeuw. Je komt er onder meer terecht in een klas, kleermakersatelier, apotheek, suikerbakkerij en kruidenier. 

De begijnen, wie waren ze? Hoe leefden ze? Waarom kozen ze voor hun typische leven? Hoe beleden ze hun geloof? In een stukje Cultureel Werelderfgoed – het begijnhof van Turnhout staat sinds 1998 op de gelijknamige Unesco-lijst – biedt dit intieme museum een antwoord op deze vragen.