Archief

In 1946 richtten de filmproducers Albert Lewin en David L. Loew zich tot twaalf surrealistische schilders met het verzoek een werk te maken dat de bekoring van Sint Antonius zou voorstellen. Het schilderij moest figureren in hun film 'Bel Ami', naar een novelle van Guy de Maupassant. In het palmares kwam het hier besproken werk van Dali op de tweede plaats maar werd het naar voor geschoven. Men schreef  dat het de zoveelste uiting was van 'de meest overrompelende picturale verbeelding van onze tijd'.

Van Elk is geïnteresseerd in persoonlijke verbeelding; subtiliteiten in de vormgeving zijn slechts van belang voor zover ze de directe presentatie van de verbeelding betreffen. In zijn keuze van tien kunstwerken uit de verzameling van het Stedelijk Museum, Amsterdam, en in de manier waarop hij over die keuze praat, vinden we die interesse terug, op een discrete manier.

Een aflevering van Openbaar kunstbezit Vlaanderen die Roel D'Haese zelf samenstelde met zijn keuze uit de verzameling van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen. Dat hij voornamelijk schilderijen heb gekozen, komt in de eerste plaats omdat beeldhouwen zijn voornaamste bezigheid is. Vooral in Vlaanderen hebben wij niet veel beeldhouwers, maar des temeer schilders, vooral vroeger dan, en bovendien is het schilderij iets dat veel meer de verbeelding van de mens aanspreekt dan de sculptuur. De sculptuur is een soort van concurrentie met het geschapene.

Het tekenen heeft in Rubens' kunst een geweldige rol gespeeld. Rubens' tekeningen zijn, samen met de olieverfschetsen van de mees­ter, dat facet van zijn oeuvre, dat de hedendaagse toeschou­wer wellicht het meest aanspreekt, en wel omwille van de verbluffende virtuositeit waarmee vaak met een minimum aan technische middelen een maximum aan expressiviteit en di­rectheid werd bereikt. 

In de halfduistere kooromgang van de 0.-L.-V.-kathedraal, achter het hoogaltaar, ligt - eenzaam en droomschoon - een vrouwelijke gestalte met gevouwen handen : het beeld van lsabella van Bourbon.

Een aflevering van Openbaar kunstbezit Vlaanderen die Wessel Couzijn zelf samenstelde met zijn keuze uit de verzameling van het Rijksmuseum Kroller-Muller te Otterlo. Couzijn hoort tot een generatie, die door de ervaringen een sterke drang tot vrij­heid bezit. Hij trekt zich weinig aan van de vele vernieuwingen in de moderne kunst - hoe­wel hij zich wel van alles op de hoogte stelt - maar gaat zijn eigen weg,

Algemeen wordt aanvaard dat Van Dyck hier Frans du Quesnoy uitbeeldde, een van de beroemdste beeldhouwers uit onze gewesten. Deze identificatie steunt op een prent van 1751, die naar het Brussels schilderij werd gemaakt en waar­onder de naam du Quesnoy vermeld staat. 

In 1963 werd tijdens de opgraving in het hoofdkoor van de 0.-L.-Vrouwekerk te Kortrijk een overwelfd bakstenen graf gevonden. Door een later aangebracht gat in het gemetselde tongewelf kon onmiddellijk vastgesteld worden dat de vier binnenwanden met figuratief schilderwerk versierd waren.