Archief

Bij het overlijden in 1883 van de eenennegentigjarige Ferdinand de Braekeleer, had de Belgische schilderkunst sedert haar 'revival' met de romantiek van omstreeks 1830 een hele ontwikkeling doorgemaakt. 

In de uitgave 1968 van Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen werd een schilderij besproken van Pierre Bonnard 'Naakt in tegenlicht'. Het stelt een naakt voor in een badkamer. Adami schilderde 60 jaar later eveneens een badkamer. Het schilderij is een puzzel waarin elk onderdeel één is naar vorm en kleur. De vorm is duidelijk, de kleur effen en hevig.

Het ganse vormenarsenaal van onze beschaving kan niet meer dienen: Miró moet zijn toevlucht nemen tot sym­bolen, tekens, arabesken, vlekken, kronkels, sterren, kruisen en stippen, die tot de allervroegste ideogrammen van de prehistorie behoren. Wij moeten leren ophouden aan de kunstwerken aldoor naar hun identiteitskaart te vra­gen. 

Het schilderij dat hier besproken wordt is een goed voorbeeld om aan te tonen hoe leven en kunst in de 15de eeuw nog innig met elkaar verbonden waren. De taak van de kunstenaars toen was dermate duidelijk dat hun geen tijd restte voor de twijfel van de functie die hun kunst vervulde in de maatschappij.

Het is misleidend een werk van de Italiaanse kunstenaar Lucio Fontana in Openbaar Kunstbezit voor te stellen, zoals het ook misleidend is het in een museum tussen andere schilderijen te laten zien. Men loopt er gemakkelijk aan voorbij, achteloos, als men het niet bewust om zijn kitschig karakter afwijst. 

Henri de Toulouse-Lautrec werd geboren te Albi, op 24 november 1864, als afstammeling van de familie der graven van Toulouse. Van in zijn kinderjaren gaf Lautrec blijk van schilderstalent. Als negenjarige knaap bezocht hij reeds het atelier van de dierenschilder René Princeteau. Die leertijd was vermoedelijk voor hem even belangrijk als de latere leerjaren.

Het kunstwerk van de St.-Martinuskerk te Halle, dat hier wordt besproken is het oudste in ons land bewaard gebleven albasten retabel uitgevoerd zo naar de geest als naar de vorm in de renaissancestijl. Een opschrift meldt dat het geplaatst werd in 1533 en dat het gemaakt werd door 'Jehan Mone Maistre artiste de l'empereur'.

Men betreurt het wel eens dat zo weinig werk van onze schilders ter plaatse bleef en dat veel van wat eens onze kerken sierde in buitenlandse verzamelingen verzeild geraakte. Met dit drieluik is dat niet het geval. Door de loop van de eeuwen heeft de St.-Gommaruskerk deze schat weten te bewaren waarvan zo veel met Lier en zijn geschiedenis verbonden is.