Vlak in het centrum van dit bijzonder groot paneel te Gaasbeek - de oppervlakte ervan overtreft 3 m² - plaatst Maarten van Valckenborch de enig stoere en enig rijzige toren. De opbouw is niet ten einde: op en rondom de reusachtige werf heerst de koortsachtige bedrijvigheid van ontelbare werklui.
Constant Permeke - Het afscheid
In 1948 stierf Permeke's vrouw, Marieke, en hetzelfde jaar nog schilderde hij Het Afscheid. Het is een schilderij van formaat, haast vierkant en daardoor bijzonder vast en rustig van vorm, met de figuren nagenoeg op levensgrootte. Het hangt nu in het atelier waar Permeke zijn beeldwerk boetseerde.
Rik Wouters - Het zotte geweld
Op een winteravond woonde Rik Wouters in de Muntschouwburg te Brussel een balletvoorstelling bij. De danseres was de grote Amerikaanse ballerina Isadora Duncan. De idee om een dansende figuur te creëren waar hij sinds meerdere jaren mee rondgelopen had, kreeg hierdoor een vaste vorm.
Pieter Pourbus - Portret van Jan Fernaguut en portret van zijn echtgenote
Wanneer men in het Groeningemuseum, te Brugge, de zaaltjes verlaat van de Vlaamse Primitieven, moet men, tussen twee merkwaardige portretten, langs een rondbogig portaal doorgaan. De twee panelen dragen het huismerk en de naam van de schilder Pieter Pourbus.
Limburgs atelier - Het apostelenretabel uit de voormalige begijnhofkerk van Tongeren
Alhoewel volgens de oorspronkelijke liturgische voorschriften geen enkel voorwerp de eigenlijke altaarmensa mocht sieren, ontstond stilaan de gewoonte een metalen, stenen of houten retabel op het altaar te plaatsen.
Toegeschreven aan Antoon Sallaert of zijn atelier - Aartshertogin Isabella schiet de gaai af
In de Infantekamer van het Kasteel van het 'Staatsdomein, Gaasbeek' (Brabant) hangt, na nagenoeg vier jaar afwezigheid, sedert april 1969 een schilderij terug, dat door de 18e-eeuwse schrijvers aan Antoon Sallaert of zijn atelier werd toegeschreven.
Max Bill - Eindeloze kronkel
Een ring, een samovar, een toneeldecor, een gebouw, een schrijfmachine, dit alles kan de signatuur Max Bill dragen,
evenals een publicatie over concrete kunst, een schilderij, en tenslotte zelfs een sculptuur.
Alfred Stevens - Parijse sfinks
Met het succes van een society-figuur beheerste Alfred Stevens bijna twintig jaar lang de mode-genre-schilderkunst in Parijs, met de vrouwelijke figuur als absolute voorkeur. Tussen de jaren 1850 en 1870 is hij de kroniekschrijver bij uitstek geweest van de Parijse demi-modaines onder het Tweede Keizerrijk.
