Four Months, Four Million Light Years (2020) van de in Brussel gevestigde Koreaans-Nederlandse kunstenaar onderzoekt de koloniale narratieven achter transnationale en transraciale adoptie, via de historische relaties tussen Nederland en Korea. 

De series, die Kluge speciaal voor de gelegenheid heeft samengesteld, bevatten selecties van recente Minutenfilme - korte, hybride films die gemiddeld één à acht minuten duren. 

'You left me my lips, and they shape words, even in silence' is ontstaan vanuit het idee van stilte, wat de kunstenaar definieert als "een lege discursieve ruimte", een concept dat hij vervolgens vertaalt naar het medium video. Hoe maak je zichtbaar wat doorgaans in de tussenruimten van het dominante beeld leeft? 

Twee vrienden, een beeldend kunstenaar en een grafisch ontwerper, vinden elkaar terug in het Kunstcentrum van het Rood Klooster om er een dubbele tentoonstelling te organiseren die helemaal draait rond hun bijzondere, unieke artistieke parcours en hun gemeenschappelijke passie voor kunst.  

Michel Smolders werkte met hout en vooral steen, zonder echt te kiezen tussen abstractie en figuratie. Hij wendde zich tot de sacrale kunst en ontwierp onder meer het altaar voor de kapel die het museum huisvest.

In Phallus - Norm & Vorm richten wetenschappers en kunstenaars de blik naar beneden. Is de penis baas over de voortplanting? Zijn seksspeeltjes het resultaat van wetenschappelijk onderzoek?

A Beautiful America, de eerste tentoonstelling uit de collectie Vermeire-Notebaert, toont recent werk van vooraanstaande Afro-Amerikaanse kunstenaars, van wie velen niet eerder in een Belgische instelling te zien zijn geweest.

Museum Dhondt-Dhaenens presenteert de tentoonstelling working spacing moving van Luca Frei (1976, Lugano). Frei's eerste solopresentatie in België.

De nieuwe tentoonstelling ‘Mensentuin. Koloniale tentoonstellingen wereldwijd’ focust op het fenomeen van mensen als ‘levende tentoonstellingsobjecten’. De expositie bevat uitzonderlijke beelden en documenten die soms nooit eerder werden tentoongesteld.

Skyhigh is my place vult de patio-zaal van MDD gedeeltelijk met tarwe en plaatst een grootschalige replica van een militaire verkeerstoren in de patio. Door deze twee elementen te verenigen, roept Pouyan een beeld op van de Iraanse Revolutie van 1979 en in het bijzonder de betrokkenheid van zijn vader bij dit historische moment.