OKV1971 9ste jaargang

Dit werk zou kunnen beschouwd worden als een manifest dat de situatie in Duitsland omtrent de jaren twintig aan de kaak stelt en de na-oorlogse ellende, het verval van een burgergeneratie en de gevolgen van een heersend militarisme aanklaagt.

Het hier besproken schilderij blijft een raadselachtig werk. Geen duidelijke vermelding is bekend betreffende zijn oorspronkelijke bestemming. Er valt evenmin iets concreets af te leiden uit de in beeld gebrachte thematiek. In de kapel van de Antwerpse Sint-Jacobskerk bevindt zich het graf van Rubens, die zelf het doek bestemde tot versiering van zijn laatste rustplaats.

Met recuperatiemateriaal bouwde Cesar Bailleux assemblages op, waarin toen reeds een sterke beeldende fantasie gepaard ging met een uitgesproken zin voor decoratie. De beslissende stap echter tot de verdere evolutie van de kunstenaar was de ontdekking van een nieuw materiaal.

Op het schilderij zien we op de voorgrond de H. Maagd en Jozef met tussen beiden in de hogepriester die het huwelijk
inzegent. In tegenstelling met andere gebeurtenissen uit het leven van de H. Maagd, wordt haar huwelijk eerder zelden weergegeven in de kunst.

Het Romeins ruitersbeeld uit de 1ste eeuw mag aangezien worden als één van de mooiste produkten van de provinciaal-romeinse beeldhouwkunst dat in de loop van de jongste jaren in België aan het licht is gekomen.

Te Antwerpen was Jozef Peeters ongetwijfeld de voornaamste promotor van deze generatie. Tot in 1926 was hij buitengewoon bedrijvig zowel als schilder, aquarellist en linosnijder als door zijn geschriften, het gesproken woord, de toegepaste kunsten en de organisatie van tentoonstellingen.

Een van de grootste kunstenaars aller tijden is ontegenzeglijk de geniale Albrecht Dürer. De hier besproken 'Ooievaar' heeft hij zeker naar het levend model  getekend, maar herinnert aan de voorstellingen van de Meester van de Speelkaarten, een 15de-eeuwse Duitse graveur die met een fantasierijke wereld van bloemen en dieren speelkaarten bevolkte. 

Louis Artan is het geweest die de toekomst van onze marine-schildering heeft bepaald door als het ware een frontale aanval te ondernemen op het meest grandioze, meest geheimnisvolle, minst intieme, meest wisselende, het naakste en primitiefste element: de zee, de zee die zich met onverstoorbaar zelfbehagen overlevert en onttrekt'

Een Perzisch rechter, Sisamnes genaamd, had zich laten omkopen om een onrechtvaardig vonnis uit te spreken. Toen koning Cambyses deze gewetenloze daad vernam was Sisamnes' doodvonnis getekend: het bevel werd gegeven hem levend te villen.

Het schilderij 'De idioot' behoort tot de eerste periode uit Hockney's carrière. Het werd geschilderd in 1962 en droeg oorspronkelijk de titel 'Man stood in front of his house with rain descending', een complete beschrijving van het schilderij.

Het drieluik met de Maria-Hemelvaart in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten te Brussel heeft in de loop van de tijd al dikwijls de aandacht van de kunstgeleerden getrokken. Aanvankelijk was dat vooral omdat de schilder onbekend was, en later waren het de voorgestelde personen en taferelen die een nadere uitleg behoefden.

De Cogels-Osylei is een bijzonder boeiend voorbeeld van architectuur uit het historisch overgangstijdperk 19e - 20e eeuw. Wij vinden er in bonte mengeling de uitingen van het 19e-eeuwse eclecticisme en daartussen waardevolle voorbeelden van de 'Art-Nouveau'-stijl.

In 1969 kon voor het Rubenshuis 'De kunstkamer van Cornelis van der Geest' worden aangekocht. Een 17e-eeuws
schilderij van uitzonderlijke documentaire waarde kwam hierdoor terug naar de stad waar het werd vervaardigd.

Alhoewel volgens de oorspronkelijke liturgische voorschriften geen enkel voorwerp de eigenlijke altaarmensa mocht sieren, ontstond stilaan de gewoonte een metalen, stenen of houten retabel op het altaar te plaatsen. 

Dit schilderij 'De bruiloft te Cana' van Maarten de Vos versierde oorspronkelijk het altaar van het gilde van de wijntaverniers, dat zich bevond in de zogenaamde Salve Regina- of Onze-Lieve-Vrouwekapel. 

Jan van Eyck was ook als portretschilder de ongeëvenaarde grootmeester. Niemand kon met hem wedijveren in het fy­sisch nauwkeurig reconstrueren van het menselijk gelaat.

Jules de Bruycker, honderd jaar geleden, op 29 maart 1870 te Gent geboren en aldaar op 5 september 1945 overleden, behoort ongetwijfeld tot de markantste grafische kunstenaars van zijn generatie in Vlaanderen.

Deze zeefdruk van Etienne Elias treft onmiddellijk het oog door zijn eenvoud zowel in de vormgeving als in het kleurgebruik. Alles lijkt zo duidelijk en zo herkenbaar: primaire kleuren, een stoel met gras op de zitting en onderaan in schools handschrift: 'Hommage aan Jan Dibbets'. 

Stelt u even voor dat men een persoon die nog niet in aanraking kwam met de westerse cultuur, plaatst voor het schilderij 'Het heilig aanschijn' van Georges Rouault. In de veronderstelling dat hij beschikt over normale geestelijke vermogens is hij wellicht de aangewezen deskundige om voor ons zo objectief mogelijk het kunstwerk te beschrijven.

Driehonderdvijftig jaar geleden, op zondag 12 september 1621, werd te Antwerpen met grote pracht en praal een kerk gewijd, die een unieke plaats inneemt in de geschiedenis van de bouwkunst van onze gewesten. Ze werd Sint-Carolus-Borromeuskerk genoemd. 

Het kunstwerk, dat, als 'virginaal' van Joannes Couchet, behandeld wordt, vertegenwoordigt een heel bijzondere tak van onze kunstnijverheid. Het gaat om een meubel met alle eigentijdse stijlkarakteristieken, een meubel dat in zijn verhoudingen zo geconcipieerd werd, dat hierdoor een muziekinstrument ontstond, waarvan de klank het hele 17e-eeuwse Europa zou bekoren.

Slechts één schilder, genaamd Antonello, slaagt erin typisch Vlaamse en typisch Italiaanse kenmerken in zijn werk te verenigen zonder zijn persoonlijkheid daarbij te verliezen. Hij paart de nauwkeurige waarneming van het optisch beeld van de realiteit aan een synthetische visie op het wereld­beeld.

In de uitgave 1968 van Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen werd een schilderij besproken van Pierre Bonnard 'Naakt in tegenlicht'. Het stelt een naakt voor in een badkamer. Adami schilderde 60 jaar later eveneens een badkamer. Het schilderij is een puzzel waarin elk onderdeel één is naar vorm en kleur. De vorm is duidelijk, de kleur effen en hevig.

Bij het overlijden in 1883 van de eenennegentigjarige Ferdinand de Braekeleer, had de Belgische schilderkunst sedert haar 'revival' met de romantiek van omstreeks 1830 een hele ontwikkeling doorgemaakt. 

Met het succes van een society-figuur beheerste Alfred Ste­vens bijna twintig jaar lang de mode-genre-schilderkunst in Parijs, met de vrouwelijke figuur als absolute voorkeur. Tussen de jaren 1850 en 1870 is hij de kroniekschrijver bij uitstek geweest van de Parijse demi-modaines onder het Tweede Keizerrijk.

Een ring, een samovar, een toneeldecor, een gebouw, een schrijfmachine, dit alles kan de signatuur Max Bill dragen,
evenals een publicatie over concrete kunst, een schilderij, en tenslotte zelfs een sculptuur.

In de Infantekamer van het Kasteel van het 'Staatsdomein, Gaasbeek' (Brabant) hangt, na nagenoeg vier jaar afwezigheid, sedert april 1969 een schilderij terug, dat door de 18e-eeuwse schrijvers aan Antoon Sallaert of zijn atelier werd toegeschreven.