Het gemeentemuseum bezit een vaste tentoonstelling gewijd aan 'Temse en de Schelde' met talrijke bezienswaardigheden uit het verleden en ruime aandacht voor schip en scheepsbouw (Boelwerf).

De collectie van het Spoelburgmuseum typeert een adellijke familie. Ze bevat de portrettengalerij van de familie, pronkmeubels uit de 17de en 18de eeuw en stukken familiezilver. Wellicht de belangrijkste deelverzameling is het oosterse en Europese porselein uit de 18de en 19de eeuw dat vader Maximilien de Spoelberch had bijeengebracht.

Behalve een indrukwekkend ‘middeleeuws’ kasteel in hartje Gent is het Gravensteen ook een museum met vervaarlijke trekjes. De historische wapencollectie uit de Bijloke werd naar hier overgebracht: met ivoor en parelmoer ingelegde pistolen, kruisbogen, strijdknotsen… 

Jean-François d’Hoffschmidt komt al generaties lang uit een familie in het dorp Recogne. In 1989 wil hij out-of-the-box denken en is hij gepassioneerd door landbouw. En waarom niet bizonteelt? Vier andere fokkers zijn ook geïnteresseerd. Een coöperatie is geboren en 200 Bizons zijn uit de Verenigde Staten geïmporteerd.

De Graventoren is gebouwd op de ruïne van een waterburcht uit de 12de eeuw, opgericht door de graven van Vlaanderen. Het kasteel vormde de achtergrond van verschillende his­torische terechtstellingen en gevangenisstraffen. Ook Mercator zat hier gevangen op beschuldiging van ketterij.

Het monumentale poortgebouw is het enige nog resterende bouwwerk uit de Middeleeuwen in Eeklo. Samen met het woonhuis is de poort sinds 1993 beschermd als monument. De dreef, de omwalling, de dienstgebouwen, het hof en de boomgaard zijn geklasseerd als dorpsgezicht.

Het Gastronomisch Museum is een kabinet van culinaire curiositeiten en biedt zijn historische, archeologische, etnografische, folkloristische en artistieke aspecten. Gourmandise is een Franse onvertaalbaar woord dat door fijnproevers kan begrepen worden: 't is bijna het tegendeel van 'gulzigheid', één van de zeven hoofdzonden.

Oude huizen, een rijk patrimonium, ambachten met traditie en de fameuze koperslagers. Treed binnen in het Maison du patrimoine médiéval mosan en neem een duik in de bewogen geschiedenis van de Maasvallei.

Het grootste deel van Het Leen is bos: je kunt uren wandelen in meer dan 275 ha bos met een netwerk van 30 km verharde en onverharde paden. Blijf wel op de paden. Alleen in het speelbos mag je wandelen, lopen of spelen. 

In het hart van de oude begraafplaats, nu een openbaar park, staat een kapel uit de 12e en 17e eeuw, die in 1896 door de plaatselijke Koninklijke Kring van Geschiedenis en Archeologie als museum werd toegewezen. Zijn rijke en diverse collecties dompelen de voorbijganger onder in geschiedenis, kunst en zijn technieken.

Het Sint-Felixpakhuis is één van de meest tot de verbeelding sprekende voorbeelden, van pakhuizen uit de 19e eeuw. In 1860 werd het gebouwd als opslagplaats voor bulkgoederen als koffie, graan, kaas en tabak.  Na een grondige renovatie in 2006 springen de schitterende lichtstraat en moderne architectuur onmiddellijk in het oog. 

Op 9 november 2003 verklaarde Paus Johannes Paulus II het Heilig Paterke zalig. Luister in het museum en de grafkapel naar het levensverhaal van Pater Valentinus Paquay.  Bekijk zijn persoonlijke spullen en kledingstukken. Ontdek het wonder dat hem toegedicht wordt.

Het Uilenspiegelmuseum onthult het verhaal en de eeuwenoude geschiedenis van Tijl Uilenspiegel. Het toont hoe hij door de eeuwen heen is gebruikt (of misbruikt?) en hoe de 'Tijl-perceptie' veranderingen in onze maatschappij weerspiegelt. 

Het Maison de l'Imprimerie is een plek die in het teken staat van de ambachten en kunsten rond boekdrukkunst en papier. Het opvallendste kenmerk van dit museum is dat het ervoor zorgt dat het industriële erfgoed bewaard blijft en actief tentoongesteld wordt.

The Antwerp Story in Het Steen is de perfecte introductie op Antwerpen. Volg het parcours door elf kamers en leer alles over de geschiedenis en identiteit van de stad.

KADOC is een instelling die zich toelegt op erfgoedzorg. Het Centrum is actief op het vlak van prospectie, bewaring, ontsluiting en terbeschikkingstelling van zeer diverse materiële en immateriële erfgoedcategorieën. Dit gebeurt op professionele en toekomstgerichte wijze, conform de regels bepaald door de archivistiek en de documentatiewetenschappen.

Het huis van Gust De Smet is vrijwel volledig intact bewaard gebleven omdat de kunstenaar het wou schenken aan de gemeente, op voorwaarde het huis toegankelijk te maken voor het publiek en het de naam Museum Gust De Smet te verlenen. 

De site van C-mine is een unieke, authentieke en wonderbaarlijke plek, met een levend verleden en een interessant en creatief aanbod. C-mine is een plek waar mensen, ideeën, disciplines met een grote diversiteit elkaar ontmoeten en er hun creativiteit delen.  Een bezoek aan de site is steeds een belevenis die de bezoeker prikkelt.

Op deze locatie draait alles om Guido Gezelle. Zijn persoonlijkheid en werk komen tot leven in de vele handschriften, foto’s en boeken. Gezelle werd in dit huis geboren en bracht er zijn jeugd door. De woning zelf dateert al van de 16e eeuw.

Het kolonialisme is een bestuursvorm die gebaseerd is op militaire bezetting, autoritair en racistisch bestuur, en exploitatie. Het museum neemt er dan ook expliciet afstand van. Het neemt zijn verantwoordelijkheid op zich voor de impact die zijn vroegere propaganda had op de multiculturele samenleving van nu, en voor de boodschap van westerse superioriteit die het in het verleden heeft uitgedragen.

Het gedenkteken is een van de best bewaarde Duitse W.O. II-kampen in Europa. In dit legerfort uit 1906, een onderdeel van de Antwerpse verdedigingsgordel, komen op 20 september 1940 de eerste gevangenen toe. Het zullen er minstens 3532 worden, van wie 1733 de oorlog niet overleven.

Hier kom je ogen en oren te kort: aardmineralen en maanstenen, dinosauriërs en mammoeten, walvisskeletten, week- en schaaldieren, schelpen, de Neanderthaler-man van Spy en het verhaal van de mens, de polen alsof je er zelf bent… 

Van 1829 tot 1939 was het een plaats van wetenschap en botanische studies, daarna werd het gebouw veertig jaar lang wat aan zijn lot overgelaten, en bijna een halve eeuw later werd het omgetoverd tot een ruimte voor cultuur en verbeelding.

Het horlogeriemuseum is een privé museum met een speciaal karakter. In het museum zijn ongeveer 1000 tijdmeters te bekijken. Het gaat om stukken van circa 1600 tot vandaag; waaronder een torenuurwerk, zandlopers, zonnewijzers, mysterieuze klokken, uitzonderlijke zakhorloges, topkwaliteits polshorloges, etc.