Waardevolle oude instrumenten zoals de hommel, doedelzak, draailier, klompviool, rommelpot, hakkebord, rinkelbom, diatonische accordeon en fijfer geven je al hun geheimen prijs in het Volksinstrumentenmuseum in Gooik. Tijdens een interactieve rondleiding geeft een echte muzikant  een uitgebreide demonstratie van de instrumenten.

Het Zuidwestbrabants Museum is gevestigd in een oud-Jezuïetencollege uit 1650. Het museum is gewijd aan de geschiedenis van Halle en ruime omgeving. Bezoekers gaan van een prehistorische weefstoel naar de werkplaats van de dorpswever anno 1900, van het mottenkasteel in Bever naar de pottenbakker in Lennik en van schuttersgilden naar kunstmandenmakers. 

Het museum van Nimy beoogt in de eerste plaats om alles wat verband houdt met de industriële geschiedenis van de vroegere gemeente Nimy te verzamelen en te bewaren. Het museum is nu een referentiecentrum voor keramiek van de regio Mons-Borinage en de Franse departementen Nord en Pas-de-Calais.

Het Maison de la Métallurgie et de l'Industrie de Liège - MMIL - laat je het staal en het industriële erfgoed ontdekken in een oude fabriek. Op een oppervlakte van 2500 m2 ontdek je het buitengewoon Luikse industrieel erfdeel van gisteren tot heden.

Beeldend kunstenaar Luc Peire evolueerde vanuit het expressionisme (in het zog van Constant Permeke) over een persoonlijke reductie en stilering van de menselijke figuur naar een voorstelling van de mens als spiritueel wezen, gesymboliseerd in de verticale beweging en gesitueerd in een uitgebalanceerde ruimte. 

Het Museum van de Stad Brussel ligt in het historische hart van Brussel, op de Grote Markt, de bekendste en drukst bezochte plek van de hoofdstad. Het bevindt zich in een neogotisch gebouw, een 19de-eeuwse reconstructie van stadsarchitect Victor Jamaer. Hiermee werd het homogene huizenensemble rond de Grote Markt voltooid.

Het Brusselse Museum van de Molen en de Voeding bevindt zich in de voormalige molen van Evere en herbergt vandaag een permanente collectie over de geschiedenis van de maalderij en voeding.

Stedelijk Museum het Toreke is gevestigd in de oud stadsgevangenis. De collectie van het museum bestaat uit Gallo-Romeinse objecten die onder meer bij opgravingen in het Grijpenveld gevonden zijn. In het musuem is tevens aandacht voor de Hagelandse geschiedenis van de 16e tot de 20e eeuw. 

Het Tchantchès-Museum maakt kennis met Tchantchès, de beroemdste burger van de Cité Ardente. Het  herbergt een poppentheater dat tijdens het theaterseizoen duizenden mensen uit de vier hoeken van de provincie en elders trekt.

Kunnen berken verdriet hebben? Praten bijen gezellig met elkaar? Gebruiken planten zonnepanelen voor het verzamelen van zonne-energie? Het antwoord op deze vragen vind je in Kina, Museum voor kind en natuur - De Tuin, het voormalige Hortus Michel Thiery.

Le Bois du Cazier schetst een prima beeld van het Waalse industriële verleden. Drie industriële sectoren, die de streek van Charleroi groot hebben gemaakt, worden er in de kijker geplaatst: de steenkool-, staal- en glasnijverheid. Je kunt dit verleden zelf opnieuw beleven tijdens workshops. Daar kun je met je eigen ogen zien hoe metaal wordt bewerkt en glas wordt gemaakt. De bovengrondse mijninstallaties liggen verspreid in een 26 ha grote groenzone rondom drie terrils of steenbergen.

Politiezone Antwerpen heeft een politiemuseum op de twaalfde verdieping van de Oudaan. Je krijgt er een rondleiding doorheen de rijke geschiedenis van de Antwerpse politie van 1860 tot nu.

Sinds de opening in 2002 is het MoMu,  in het hart van modestad Antwerpen, een ontmoetingsplaats voor studenten, ontwerpers, modefanaten en iedereen die geboeid is door mode, kunst, cultuur en de banden daartussen. Maar het MoMu blijft in de eerste plaats een museum. 

Dit museum, in een mooi huis van de Zavel, schetst een historisch overzicht van de erotische kunst van de Oudheid tot heden. Het museum wil het bestaan aantonen van de erotiek dank zij de ontdekking van het seksueel genot door de Mens.

De Blauwe Zaal is het startpunt van het jaarlijks outdoor kunstevent Àmare. Dit initiatief komt van lokale ondernemer Luc Beke, eigenaar van de Global Estate Group alsook van De Blauwe Zaal. Voor Àmare sloeg hij de handen in elkaar met Annelies Ysebaert.

Ken je de coelacant (spreek uit: ‘selakant’)? In 1981 haalde die het nieuws toen er een werd gevangen. Het gaat om een vis die verwant is met wervelachtige landdieren en die sinds zowat 400 miljoen jaar niet meer evolueerde. Tot 1938 was hij onbekend. Je kunt deze ‘primitieve’ vis zien in dit museum, dat aan het dierenrijk is gewijd.

Van stormram tot F-16, van maliënkolder tot gepantserd voertuig, van kostbare degen en kruisboog tot vervaarlijke tank: het kost je in dit spectaculaire, overvloedige museum maar enkele stappen. Je wandelt er door tien eeuwen militaire geschiedenis. 

Geraardsbergse Chantillykant Collectie. Ontdek hoe deze fascinerende traditie de stad heeft gevormd. De collectie van Geraardsbergen bevat 130 unieke stukken.

Dit museum is ondergebracht in de toren van de St.-Pieter en Pauwelkerk. Bij onlusten was dit 15de eeuwse belfort een schuilplaats voor de omwonende burgers. De toren is 55 m hoog. Het museum omvat 5 verdiepingen. Alle geëxposeerde voorwerpen en documenten hebben betrekking op de toren, kerk en beiaard. De kerkelijke kunst toont een schat aan gewaden, beelden, vaatwerk en schilderijen.

Dit museum is volledig opgedragen aan de bekende Franstalige schrijver Camille Lemonnier (1844-1913). De collectie werd samengesteld uit goed bewaarde voorwerpen van zijn kantoor. Een rijkelijk gevulde Bretoense bibliotheek bevat literaire werken uit de 19de eeuw en vele tekeningen. 

In het Stadsmus verneem je waarom Hasselaren niet wakker liggen van 1302 of 1830. Je loopt mee in een processie met mystieke verhalen. Een eeuwenoude familie toont je de rijkdom van de stad, met kleurige keramiek als hoogtepunt. 

Op en rond Hill 62, een beboste heuvel bij Ieper, werd zoals op veel strategisch gelegen plekjes en plekken tijdens W.O.I fel gestreden. Hier kwam in 1916 de frontlijn te liggen, met de bijbehorende loopgraven en kazematten.

Het “Musée du Coticule” (Museum van de Belgische slijpsteen) is gevestigd in het grootste atelier van de regio waar vroeger scheermessenslijpstenen werden bewerkt.

Het verouderde spoorwegstation van Galmaarden werd in 2000 vervangen door een modern station. De architectuur verwijst naar het mijnverleden van de regio door nabootsing van twee lifttorens van mijnschachten en opstelling van een kolenwagentje. In het nieuwe station is er ook een mini-mijnwerkersmuseum.