Je vindt er alle mogelijke soorten speelgoed, uit elke periode: een gigantische tram, oude treintjes, een leuk theatertje, mechanisch speelgoed, een volledig dorp in hout en stro, een voorstelling van marionetten … en natuurlijk veel poppen en autootjes.

De Abdij van Bornem is de bewaarplaats van een indrukwekkende verzameling kunstobjecten. Naast historische schilderijen en beeldhouwwerken ontdek je een impressionante verzameling religieus textiel en tal van intrigerende gebruiksvoorwerpen. 

In het Reuzenhuis heerst er heel het jaar een feeststemming. In dit museum, ingericht in een herenhuis in de Lodewijk XV-stijl, wordt de bezoeker uitgenodigd een fascinerende reis te maken via de wereld van de reuzenpersonages.

Treedt binnen in de geschiedenis van Grès de La Roche. Een moderne weergave van de geschiedenis van het aardewerk toont de weg die klei aflegt voor ze onder een andere vorm op onze tafel belandt.

Het Cabinet des Estampes et des Dessins de la ville de Liège werd in 1952 opgericht op initiatief van Jules Bosmant, destijds conservator van het Museum voor Schone Kunsten. De collectie omvat ongeveer 26.000 stukken: prenten en tekeningen uit de zestiende eeuw tot heden.

Huis Michiels is een historisch atelier voor torenuurwerken en beiaarden. Tijdens een geleid bezoek schenk je aandacht aan de geschiedenis van het pand en zijn bewoners. Vervolgens wordt de link naar de huidige bewoners en de hedendaagse functie van het historische atelier gelegd.

In het hart van de stad ligt het stadsmuseum De Hofstadt, ooit het verblijf van de Heren van Diest. Het museum toont een rijke kunstverzameling die het boeiende verleden van de stad Diest reflecteert. De Hofstadt is ondergebracht in de sfeervolle kelders van stadhuis, een overblijfsel van de drie huizen die hier tot begin 18de eeuw stonden.

KADOC is een instelling die zich toelegt op erfgoedzorg. Het Centrum is actief op het vlak van prospectie, bewaring, ontsluiting en terbeschikkingstelling van zeer diverse materiële en immateriële erfgoedcategorieën. Dit gebeurt op professionele en toekomstgerichte wijze, conform de regels bepaald door de archivistiek en de documentatiewetenschappen.

In het hart van de oude begraafplaats, nu een openbaar park, staat een kapel uit de 12e en 17e eeuw, die in 1896 door de plaatselijke Koninklijke Kring van Geschiedenis en Archeologie als museum werd toegewezen. Zijn rijke en diverse collecties dompelen de voorbijganger onder in geschiedenis, kunst en zijn technieken.

Hier ga je van de verre prehistorie tot de 20ste eeuw, en van Zuid-Amerika naar Zuidoost-Azië. ‘Oudheid’ evoceert de beschavingen van Egypte, Mesopotamië, Griekenland en Rome. In ‘Kunstnijverheid’ krijg je de geschiedenis van de Europese sierkunsten. 

De geschiedenis van de Frankische Seigneur van Lontzen is te volgen aan de hand van documenten en foto's van de oude mijn, de parochie, de school, het kasteel, de folkloristische genootschappen... Een hele zaal van het museum is gewijd aan het voormalige Pruisische grensstation in Herbesthal, dat helaas in 1983 werd gesloopt.

Het 25ha grote kasteelpark werd in 1873 ontworpen en aangelegd in Engelse landschapsstijl. De bedoeling van de opdrachtgevers, de Graven de Kerchove de Denterghem, was het park als uitstalraam te laten fungeren voor de toen nog prille Gentse sierteelt. Tweemaal per jaar vinden hier De Tuindagen van Beervelde plaats.

Studio Pieter Stockmans combineert voor zijn porseleinkunst een ambachtelijke productie met een hedendaagse, experimentele aanpak. De ontwerper tast voortdurend de grenzen van het porselein af. De studio, op de mijnsite C-Mine in Genk, is de Belgische specialist in designs uit hardporselein. Elk ontwerp wordt van A-Z in het atelier te Genk gemaakt.

De vernieuwde museale invulling van het Museum aan de IJzer legt de focus op de Belgisch-Duitse confrontatie tijdens de Eerste Wereldoorlog en de Vlaamse ontvoogding. De museale invulling focust hierbij op de vredesgedachte. Als leidraad hierbij gebruikt men de leuze: 'Wat rest van het leven. Wat blijft van het land'.

De Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België (KMSKB) zijn een overkoepeling van vijf museale instellingen. Het Old Masters Museum, het Modern Museum en het Fin-de-Siècle Museum zijn gehuisvest in de Regentsschapstraat 3 te Brussel.

In Cultuurcentrum De Werft vinden regelmatig tijdelijke tentoonstellingen plaats.

Het Bocholter Brouwerijmuseum is het grootste brouwerijmuseum van Europa. Het bevindt zich in het historische Brouwershuis, recht tegenover de gistingstanks van Brouwerij Martens.

In het museum ontdekt u de geschiedenis van de Geuzenhoek, de protestantse gemeenschap in en rond Horebeke van 1550 tot heden. Hoe was het leven door de eeuwen heen in deze enclave? En wat gebeurt er tegenwoordig in de protestantse kerk?

De industriële ontwikkeling van de laatste 300 jaar van Groot-Rumst wordt beheerst door een bijzondere geologische situatie: de aanwezigheid van dikke kleilagen, gelegen zo goed als aan de oppervlakte. Klei die zich vormde vanaf 33 miljoen jaar geleden. Nu de meeste steenbakkerijen gesloten zijn wil de gemeente deze geschiedenis zichtbaar houden. 

Naast hedendaagse beeldende kunsten, zoals fotografie, video, schilder- en beeldhouwkunst, kan je er ook performance, dans en architectuur ontdekken. Elke discipline krijgt een plaats in M Leuven en maakt het een plek waar altijd iets te beleven valt. 

Het bezoek is gratis en op maat. De gapassioneerde imkers die u rondgidsen gaan zowel de jongeren als de ouderen weten te boeien met hun aan de leeftijd aangepaste verhalen. Het fabelachtige leven van de bijen en de evolutie van de bijenkweek boeit elkeen.

Niet de wonderlamp van Aladin, maar wel minstens duizend andere lampen staan te kijk in het knusse Lampenmuseum van de familie Binnemans. Van olielampen en fietslampen tot ‘speciallekens’ als kienspaanhouders en Carcellampen. 

Het Bokrijk van West-Vlaanderen: het is een eretitel die de lading van dit museum goed dekt. Het ligt temidden van het nog schier ongerepte West-Vlaamse polderlandschap en je vindt er een sfeervol gereconstrueerd boerendorpje uit de Westhoek. 

Van de Velde noemde het bouwen van de Boekentoren ‘eene der zwaarste opdrachten die ik in mijn leven ontmoet had’. Door aanslepende moeilijkheden werd het interieur nooit voltooid en Van de Veldes ontwerp voor een aanpalend faculteitsgebouw niet gerealiseerd