Opgericht tussen 2003 en 2006 in Brussel stelt AgwA een architectuur voor die ruimte laat voor de evolutie van het gebouw in de tijd, en voor de toe-eigening door de gebruikers ervan. Aan de hand van een selectie van recente projecten nodigt de tentoonstelling Dispositions je uit om bijna 20 jaar praktijk in retrospect te ontdekken.

In aanloop naar de grote retrospectieve die in 2024 aan haar wordt gewijd, presenteert Bozar in de herfst van 2022 een zelden vertoonde installatie van de Belgische cineaste Chantal Akerman: Selfportrait/Autobiography: A work in progress (1998).

In 2024 is het 75 jaar geleden dat James Ensor in Oostende overleed. Na de succesvolle opening van het vernieuwde Ensorhuis, komt er nu ENSORstad 2024 met internationale ambities en centraal de topexpo in Mu.ZEE rond Ensor en het stilleven in België 1830-1930.

In de winter van 1904 poseerde zijn jonge vrouw Augustine Pautre als naaktmodel voor Eugeen Van Mieghem en zijn vrienden. Ze werd kort daarna ziek en overleed op amper 24-jarige leeftijd aan tuberculose. Ook in de laatste weken van haar leven bleef Van Mieghem zijn grote liefde en muze tekenen. Deze reeks magistrale tekeningen maken hem en zijn doodzieke vrouw onsterfelijk.

Mu.ZEE plant een nieuw onderzoek en tentoonstelling gewijd aan het leven en werk van Anna Boch, uit het roemrijke geslacht Boch. Ze maakte en verzamelde moderne kunst uit passie. Vaak in het gezelschap van haar broer, Eugène, kon ze reizen en leren om het landschap door een lichtgevoelige bril te zien.

Mu.ZEE nodigde de Amerikaanse gastcuratoren Douglas Fogle en Hanneke Skerath uit om het werk van de Belgische kunstenaar Raoul De Keyser te bekijken door de lens van een aantal historische en hedendaagse kunstenaars uit de hele wereld.

De expo blikt terug op de banden tussen de kunst van vader en zoon Mandelbaum en verkent verschillende thema's in het werk van Arié. Er is eerst de manier waarop de schilder omgaat met intimiteit en gezin, voordat de politiek (mei 68, Vietnamoorlog...) in botsing komt met zijn innerlijke vragen. De laatste twee decennia is zijn werk steeds meer getekend door de herinnering aan de Shoah.

De tentoonstelling Why do you stand at the door? toont werken (video, tekst en installatie) van de Oekraïense kunstenaar Nikolay Karabinovych, in dialoog met publicaties die bewaard worden in de Jiddische bibliotheek van het Joods Museum van België. 

Terwijl Masereel houtsneden maakt met als doel om zijn kunst te kunnen vermenigvuldigen, gebruiken Caroline Coolen, Tom Liekens en Camille Dufour de techniek voor de creatie van een uniek werk waarbij ze houtsnede met structuurafdrukken, collage, performance en installatiekunst combineren tot nieuwe kunstvormen. Kortom: een boeiende dialoog.