Het pand staat voor een rijkdom aan bewonersverhalen en getuigen van de aristocratische leefcultuur in vooral de achttiende eeuw. Het ademt de sfeer van Dangerous Liaisons, van liefdes- en andere brieven met ganzenveer gepend, van upstairs downstairs, van salonrevoluties, van balboekjes en zijden schoenen en wat al nog. De interieurs bevatten unieke wandbehangen en beschilderingen, parketvloeren en meubelstukken. 

Al gehoord van de Mule Jenny (of Spinning Mule) en Lieven Bauwens? En zag je al een katoenspinnerij of een letterzetterij aan de binnenkant? In het Industriemuseum maak je de evolutie van de industriële samenleving (1750 tot nu) mee.

Mathieu Van Roggen was een pionier in het uitbaten van de steengroeven in Sprimont. In 1905 installeerde hij een elektriciteitscentrale die zowel de steengroeven van verlichting voorzag en het dorp Sprimont van straatverlichting. Het Centre d'Interprétation de la Pierre koppelt het rijke industriële verleden aan de toekomst.

La Boverie is een eclectische gebouw dat gebouwd werd in het begin van de 20e eeuw. Een verdieping van het gebouw herbergt het beste van de collecties van het Museum voor Schone Kunsten van Luik. 

Musée Wittert ULiège bewaart een uitzonderlijk artistiek erfgoed. Het museum, genesteld in een van de oudste vleugels van de universiteit, biedt een gevarieerd programma waar tijdelijke tentoonstellingen worden afgewisseld met de semi-permanente tentoonstelling 'Wonders and Curiosities'.

Het Lange Max Museum is een plaats aan de Duitse zijde van het westelijk front. Een boerenerf vormt er het centraal punt van de cultuur-toeristische locatie. Vanaf het boerenerf brengt een lange dreef je tot bij de restanten van de geschutbedding van het voormalig Duitse kanon 'Lange Max'.

Aan de oevers van het Kempisch Kanaal in Herentals werd een oude graanfabriek met respect voor de originele architectuur omgebouwd tot een kunst- en tentoonstellingsruimte van 9 niveaus waarin collectioneur Hugo Voeten een gedeelte van zijn verzameling onderbracht: een diverse en opmerkelijke collectie met hoogst eigen accenten.

Dit museum, in een prachtig art-nouveaupand uit 1899, naar een ontwerp van architect Paul Saintenoy, beheert een wereldbefaamde collectie muziekinstrumenten. Je ziet er zowat 1500… en je hoort ze ook, dankzij klankopnames die gaan van de Oudheid tot vandaag de dag.

Bij een bezoek aan Halle is de Sint-Martinusbasiliek een must! Zet ook zeker de schatkamer op je verlanglijstje en bewonder de vele koninklijke geschenken en de eeuwenoude boomstronk! De verzameling in de gotische crypte van de Sint-Martinusbasiliek bestaat uit kelken, monstransen, kant- en borduurwerk en het Gulden Boek van de Onze-Lieve-Vrouwbroederschap. 

De Abdij van Bornem is de bewaarplaats van een indrukwekkende verzameling kunstobjecten. Naast historische schilderijen en beeldhouwwerken ontdek je een impressionante verzameling religieus textiel en tal van intrigerende gebruiksvoorwerpen. 

Het Zwin Natuur Park is een interactief natuurbelevingspark voor het hele gezin. Het Zwin is een unieke combinatie van een bezoekerspark en een natuurgebied. Graaf Léon Lippens lag aan de basis. In 1952 stichtte hij het natuurreservaat ‘Het Zwin’. Het was meteen het eerste Vlaamse reservaat. 

De gereconstrueerde historische herberg samen met een filmprojectie dompelen u onder in de warme ‘ambiance’ van de wereld van het kaatsspel. 

Je verwacht het niet en dat maakt de verrassing des te groter: in dit kustmuseum maak je sinds 2004 kennis met… Nieuw-Guinea. Het herbergt de fascinerende collectie van erenotaris Paul Simpelaere uit De Panne, die diverse keren bij de Papoea’s verbleef, onder meer in het gezelschap van Koning Leopold III (1973). 

Het gerestaureerd Huis Janssens in de Zamanstraat in Sint-Niklaas laat bezoekers kennis maken met het historisch pand uit 1878, en het nieuwe museum MAP-Curiosum - Een huis vol herinneringen dat er haar intrek in heeft genomen. 

Als neogotiek een totaalkunst is, dan zijn interieur en exterieur van het kasteel van Loppem een parel van niet-kerkelijke neogotiek. Het kasteel -mét romantische tuin - werd gebouwd rond 1860 naar een ontwerp van twee vaandeldragers van de neogotiek: Edward Welby Pugin en Jean Bethune. 

Het Maison de la Métallurgie et de l'Industrie de Liège - MMIL - laat je het staal en het industriële erfgoed ontdekken in een oude fabriek. Op een oppervlakte van 2500 m2 ontdek je het buitengewoon Luikse industrieel erfdeel van gisteren tot heden.

Musée d'Archéologie et d'Histoire de Visé geeft een overzicht van verschillende soorten patrimonium. Het lokale leven met de geschiedenis van gebouwen, tradities, de industrieën en producties en plaatselijke kunstenaars, de rol van de gilden, de legers van weleer, de vestingsmuren en de twee oorlogen. 

Het verouderde spoorwegstation van Galmaarden werd in 2000 vervangen door een modern station. De architectuur verwijst naar het mijnverleden van de regio door nabootsing van twee lifttorens van mijnschachten en opstelling van een kolenwagentje. In het nieuwe station is er ook een mini-mijnwerkersmuseum. 

Sint-Annakapel is gelegen in de Keizerstraat in Antwerpen, daarom krijgt deze kapel ook de naam de Keizerskapel. Het is een gotische kapel met een barokke altaar, barokke preekstoel, barokke biechtstoelen,... 

In een buurt die vroeger sterk geïndustrialiseerd was en het Belgische Manchester genoemd werd, ligt La Fonderie (de bronsfabriek). La Fonderie plaatst op een originele manier de arbeid en het dagelijks leven van de Brusselaar in de kijker.  

Het AMVB (Archief en Museum voor het Vlaamse leven te Brussel) verzekert de verwerving, het beheer, het onderzoek en de valorisatie van archieven en collecties van de Nederlandstalige Brusselse erfgoedgemeenschappen.

De collecties van het Joods Museum van België weerspiegelen voornamelijk het leven en de geschiedenis van de Joodse bevolking van onze streken sinds de 18e eeuw. Ze zijn afkomstig van aankopen, talrijke schenkingen en verschillende deposito's.

Het MMM is gewijd aan een permanente tentoonstelling over de militaire geschiedenis van de stad Bergen en situeert die in de internationale context. De twee wereldoorlogen komen uitgebreid aan bod. Daarnaast is er ook een ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen.

De oude trams, bussen, taxi’s, rijtuigen en voorwerpen nemen de bezoeker mee naar het verleden, van de “Belle Epoque”, toen “Brussel bruiste” (“C’était au temps où Bruxelles bruxellait“, zo zong Brel) over Expo 58 tot en met de eerste ritten van de metro in de jaren ’70.