Als laatste der vier bedelorden vestigden de Augustijnen zich in 1295 te Gent. Nadat de oprichting van het klooster in 1296 canoniek geregeld was, werd nog hetzelfde jaar begonnen met de bouw van de eerste vleugel aan de Academiestraat. Het klooster en de kloosterkerk zijn sinds 1958 beschermd als monument.

Een voormalige Cisterciënzerabdij waarvan momenteel nog de imposante gotische schuur overblijft met de naam Abdij Ter Doest. Je vindt er ook nog een deel van de abdijhoeve terug met de daarbij adembenemende duiventoren en monumentale toegangspoort. 

In het hart van de stad ligt het stadsmuseum De Hofstadt, ooit het verblijf van de Heren van Diest. Het museum toont een rijke kunstverzameling die het boeiende verleden van de stad Diest reflecteert. De Hofstadt is ondergebracht in de sfeervolle kelders van stadhuis, een overblijfsel van de drie huizen die hier tot begin 18de eeuw stonden.

Het Zwin Natuur Park is een interactief natuurbelevingspark voor het hele gezin. Het Zwin is een unieke combinatie van een bezoekerspark en een natuurgebied. Graaf Léon Lippens lag aan de basis. In 1952 stichtte hij het natuurreservaat ‘Het Zwin’. Het was meteen het eerste Vlaamse reservaat. 

Het museum is in meer dan één opzicht origineel te noemen. Eerst en vooral is het heel bijzonder gelegen, namelijk in de gewelfde kelders uit de achttiende eeuw. Zo belandt de bezoeker meteen tussen de enige resten die als fundering dienden bij de heropbouw van Orval in het begin van de twintigste eeuw.

Als je de Brusselse Grote Markt nadert, zie je het aan de toeristenwinkeltjes: kant en Brussel, dat heeft iets met elkaar. Dat is al sinds de 17de eeuw het geval, zoals je in dit museum met zijn prachtige en tere collectie kant – dat soms zelfs aan vorsten toebehoorde – ontdekt.

De Sint-Pauluskathedraal werd gesticht in de 10e eeuw. De interieurlook, met zeer zuivere lijnen, is zeer harmonieus en weerspiegelt de Mosan-stijl. In de kloostergebouwen van de Sint-Pauluskathedraal presenteert het Trésor een reis door de kunst en geschiedenis van het voormalige prinsdom Luik. 

Ter nagedachtenis van de bekende pater Ferdinand Verbiest (1623-1688) opende in 2010 het Bezoekerscentrum Ferdinand Verbiest. Het bezoekerscentrum staat nu bekend als het Ferdinand Verbiest Experience Center.

Hier kom je ogen en oren te kort: aardmineralen en maanstenen, dinosauriërs en mammoeten, walvisskeletten, week- en schaaldieren, schelpen, de Neanderthaler-man van Spy en het verhaal van de mens, de polen alsof je er zelf bent… 

Je maakt er kennis met de kunstenaars die in het kunstdorp Sint-Martens-Latem en de bucolische Leiestreek woonden en/of werkten, van 1870 tot vandaag. Hun schilderijen, beelden en grafische werken bekijk je in alle rust in ruime zalen, terwijl je geniet van het zicht op een groene, weelderige tuin. 

Gespreid over drie verdiepingen ontdekt de bezoeker meer dan 120 poppen in gevechtsuitrusting evenals uniformen van veteranen die aan de Slag om de Ardennen deelnamen. Eveneens tentoongesteld: een indrukwekkende verzameling wapens (licht en zwaar geschut), foto's, persoonlijke voorwerpen en uitrustingen die ter plaatse gevonden werden en een twintigtal militaire voertuigen.

De geschiedenis van de Frankische Seigneur van Lontzen is te volgen aan de hand van documenten en foto's van de oude mijn, de parochie, de school, het kasteel, de folkloristische genootschappen... Een hele zaal van het museum is gewijd aan het voormalige Pruisische grensstation in Herbesthal, dat helaas in 1983 werd gesloopt.

Het hele museum zit in een nieuw, modern, interactief en belevingsvol kleedje. Aan de hand van bekende en minder bekende verhalen krijgt de bezoeker inzicht in gebeurtenissen vanaf de prehistorie tot en met vandaag.

Het verouderde spoorwegstation van Galmaarden werd in 2000 vervangen door een modern station. De architectuur verwijst naar het mijnverleden van de regio door nabootsing van twee lifttorens van mijnschachten en opstelling van een kolenwagentje. In het nieuwe station is er ook een mini-mijnwerkersmuseum. 

In de Smoufelbeekhoeve vindt u het landbouwleven uit (over-) grootvaders tijd terug. Een Porsche in een landbouwmuseum? Jawel! In het agrarisch te Donk vind je 30 oldtimertractoren die met veel geduld en passie werden opgeknapt tot juweeltjes van techniek. Verder getuigen honderden stukken landbouwbenodigdheden en werktuigen van het agrarisch verleden van de streek.

In een buurt die vroeger sterk geïndustrialiseerd was en het Belgische Manchester genoemd werd, ligt La Fonderie (de bronsfabriek). La Fonderie plaatst op een originele manier de arbeid en het dagelijks leven van de Brusselaar in de kijker.  

Hydraulische krachtcentrale, kunstencentrum en culturele krachtcentrale. Al sinds 1878 schrijft het Zuiderpershuis geschiedenis in Antwerpen.

Het Gastronomisch Museum is een kabinet van culinaire curiositeiten en biedt zijn historische, archeologische, etnografische, folkloristische en artistieke aspecten. Gourmandise is een Franse onvertaalbaar woord dat door fijnproevers kan begrepen worden: 't is bijna het tegendeel van 'gulzigheid', één van de zeven hoofdzonden.

Het onderscheid tussen kazematten en souterrains zit hem in het feit dat souterrains niet over schietgaten beschikken en opslagruimtes zijn. Kazematten waren bedoeld om geschut op te stellen en hadden dus schietgaten. 

Gelegen in het hart van Luik, in het klooster van de Minderbroeders, biedt het Musée de la Vie Wallonne een originele kijk op Wallonië van de 19e eeuw tot heden. 

TAMAT staat voor TApisserie voor Arts Textiles. Doornik was in de 15de en 16de eeuw een van de belangrijkste centra voor wandtapijten. Als volwaardig museum beheert het TAMAT collecties oude wandtapijten en hedendaagse textielkunstwerken.

Sinds de middeleeuwen is Maffle gekend voor het opgraven en bewerken van de 'blauwe' steen (granietsteen). Deze steen uit het primaire tijdperk is erg geschikt voor de bouw en het maken van beeldhouwwerken. Hij is bestand tegen vorst en gedijt goed in ons klimaat. 

Het Lange Max Museum is een plaats aan de Duitse zijde van het westelijk front. Een boerenerf vormt er het centraal punt van de cultuur-toeristische locatie. Vanaf het boerenerf brengt een lange dreef je tot bij de restanten van de geschutbedding van het voormalig Duitse kanon 'Lange Max'.

Na een intense periode van ingrijpende werken kan de bezoeker kennis maken met de gerestaureerde stroopfabriek en het fruitbelevingscentrum. Je kan deze bewaarde industriële installaties van dichtbij bekijken.