Herbert Foundation is een plaats voor hedendaagse kunst in Gent die de verzameling en het archief van Annick en Anton Herbert omvat. De collectie is opgebouwd rond de historische data 1968 en 1989.

Het Rommelaere Complex (tegenover de Bijloke) werd in 1899 ontworpen door stadsarchitect Louis Cloquet. Dit neogotische gebouw werd in 1905 in gebruik genomen door klinische instituten van de faculteit Geneeskunde.

Het Trinkhall Museum is ontworpen door het architecten atelier Beguin-Massart. De rijke collectie van bijna drieduizend werken worden voornamelijk gemaakt door kunstenaars met een verstandelijke beperking.

De oude trams, bussen, taxi’s, rijtuigen en voorwerpen nemen de bezoeker mee naar het verleden, van de “Belle Epoque”, toen “Brussel bruiste” (“C’était au temps où Bruxelles bruxellait“, zo zong Brel) over Expo 58 tot en met de eerste ritten van de metro in de jaren ’70.

Aan de oevers van het Kempisch Kanaal in Herentals werd een oude graanfabriek met respect voor de originele architectuur omgebouwd tot een kunst- en tentoonstellingsruimte van 9 niveaus waarin collectioneur Hugo Voeten een gedeelte van zijn verzameling onderbracht: een diverse en opmerkelijke collectie met hoogst eigen accenten.

Voormalig gemeentehuis van de gemeente Oevel voor de fusie met Westerlo, oorspronkelijk pastorij van de St. Michielsparochie van Oevel. De permanente collectie omvat 3 grote thema's: lokale geschiedenis en folklore - landbouwalaam en ambachtelijke voorwerpen - interieurs. 

Het kasteel d’Ursel was eeuwenlang het buitenverblijf van de adellijke familie d’Ursel. Na een leegstand van bijna twintig jaar koopt de provincie Antwerpen in 1994 het kasteel. De provincie is dan ook eigenaar van de tuinen en het parkdomein, wat de eenheid van de historische kasteelsite herstelt. Dit geheel wordt op 15 mei 2000 samen met de omgeving van het paviljoen De Notelaer beschermd als landschap.

Herbeleef de Slag bij Waterloo langs een meeslepend parcours van 2000 m². Het museum (Memoriaal van Waterloo 1815 - Herdenking 1815) biedt een zintuigprikkelende ervaring in een verhalende scenografie met diverse speciale effecten en immersieve decors.

Overpelt is de molengemeente van Noord-Limburg met zes molens. Het Molenmuseum staat letterlijk in de schaduw van de Sevensmolen, een windmolen. In dit museum wordt het erfgoed levend gehouden.

Een museum niet zoals de andere! Het museum laat je toe binnen te treden in de intimiteit van de dichter Maurice Carême, zijn vrienden-schilders en –beeldhouwers en zijn bibliotheek, archieven en manuscripten te ontdekken.

30CC is de dynamo van het culturele Le(u)ven. 30CC zorgt ervoor dat er voortdurend heel wat te beleven valt in de stad. 30CC verwent met het beste, het fijnste, het mooiste, het aangrijpendste, het spannendste en het grappigste van de podiumkunsten. Een onverwachte wending of een rare sprong zijn daarbij niet vreemd. 

Tabloo (Esperanto voor Tafel) is het fysieke resultaat van een jarenlang intensief participatief traject tussen NIRAS en de lokale bevolking. De concrete aanleiding was de beslissing om in Dessel de berging voor al het laagradioactief kortlevend afval in België te bouwen.

Kunstencentrum Ten Bogaerde is een unieke plaats waar kunst, natuur en erfgoed samenvloeien in een oase van rust. Jaarlijks vinden er twee hedendaagse kunsttentoonstellingen plaats en in de tuin en op de eerste verdieping vind je de vaste collectie kunstwerken van George Grard. Een bezoek is volledig gratis.

Het heropgebouwde en gerestaurerde herenhuis is een gebouw zoals het in 1774 moet geweest zijn. Franse stijlmeubelen, schilderijen, zilverwerk en een schitterende collectie Chinees en Japans porselein opgesteld in prachtig aangeklede 'salons' en 'boudoirs'.

Het museum toont een gevarieerde selectie van bijna 200 objecten van 1880 tot vandaag. De opstelling focust op de objecten zelf, als individuele vertellers van verhalen. Verschillende betekenislagen doorheen de opstelling brengen collectiestukken met elkaar in verband en stellen zo de bezoeker in staat de objecten op verschillende manieren te bekijken en te ervaren.

Een voormalige Cisterciënzerabdij waarvan momenteel nog de imposante gotische schuur overblijft met de naam Abdij Ter Doest. Je vindt er ook nog een deel van de abdijhoeve terug met de daarbij adembenemende duiventoren en monumentale toegangspoort. 

Het kunstencentrum Keramis is een getuigenis over de oude aardewerkfabriek Boch, steunt hedendaagse plastische kunstenaars door hun werken tentoon te stellen en geeft de ervaring door aan volgende generaties.

In het gevangenismuseum zijn twee verhaallijnen aanwezig: “Straffen en misdrijven door de eeuwen heen” en "Het leven zoals het was" van de vagebonden in de voormalige landloperskolonies in de Noorderkempen.

Kloosterorde De Cellebroeders was één van de vele ordes die zich na de godsdienstproblemen in de 16de eeuw vestigden in de stad. Zij verzorgden er de zieken, krankzinnigen en pestlijders. Dat verklaart ook waarom er geen ramen naar de buitenwereld zijn. 

Een rozentuin van absoluut wereldniveau. Dat is ongetwijfeld de grootste troef van het domein Coloma in het hartje van Sint-Pieters-Leeuw. Hier groeien meer dan 3.000 verschillende rozenvariëteiten uit alle werelddelen. In het 15 hectare grote Rozentuin van Coloma is het daarenboven heerlijk wandelen en kuieren. Kortom: dit prachtig gebied heeft alles in petto voor een geslaagde uitstap!

Le Musée du Terroir is ondergebracht in een voormalige hoefsmederij uit 1638 in het centrum van het dorp Moresnet. Het laat bezoekers kennismaken met de geschiedenis, de vroegere activiteiten en de diverse aspecten van het culturele en sociale leven van Moresnet en de omliggende streek.

Het AMVB (Archief en Museum voor het Vlaamse leven te Brussel) verzekert de verwerving, het beheer, het onderzoek en de valorisatie van archieven en collecties van de Nederlandstalige Brusselse erfgoedgemeenschappen.

Het Autrique-huis is het eerste markante gebouw van Victor Horta. Het werd in 1893 gebouwd en is nog steeds een voornaam element in het architectonisch patrimonium van Brussel.

Het gebouw is tegenwoordig enkel nog in gebruik als backoffice van de musea, zonder publieke functie.