OKV1998.1
- Een visie
- Een beknopte bouwhistoriek
- De collectie Oude Kunst
- Negentiende en twintigste eeuw
Museum voor Schone Kunsten Gent
Archief
Inhoud
Zaalgezicht tijdens de tentoonstelling Paris-Bruxelles/Brussel-Parijs, 1997. Foto: Griet Blomme
Een Visie
Het Museum voor Schone Kunsten van Gent is uniek tussen de Belgische musea. In een elegant gebouw dat het midden houdt tussen een museum en een grote Romeinse villa, wordt een openbare collectie bewaard met de sfeer en de eigenheid van een privé-verzameling. Hoewel het resultaat van tweehonderd jaar geschiedenis en daardoor zeer verscheiden qua inhoud, bevat het museum accenten en ensembles waardoor het sterker geprofileerd is dan het doorsnee stedelijk museum. Deze accenten zijn het gevolg van keuzes van bepaalde mensen die de ontwikkeling van het museum hebben gestuurd.
Dit gebeurde op uiteenlopende tijdstippen en om uiteenlopende redenen. Toch geven de aankopen en schenkingen de indruk volgens een bepaalde constante visie te zijn gebeurd. De eigen sfeer van dit museum is anders niet te verklaren: mooie, niet al te grote werken die harmoniëren met het gebouw; een bevattelijke collectie, met hier en daar een exuberant werk, zoals het reusachtige basreliëf van Jef Lambeaux. Andere, zoals de ingetogen portretten van Tintoretto, Pourbus en De Champaigne, zetten in dit museum een toon die uniek is. Zij werden gekocht of geschonken kort na 1900. De collectie werd in de jaren '50 aangevuld met klassieke werken die deze 'toon' perfect overnamen : De Emmaüsgangers van De Champaigne, het familieportret van Cornelis de Vos of het meisjesportret van Théodore Chassériau. Men kan in de eclectische verzameling naar believen verbanden leggen waarin een zekere smaak en visie naar voor komt. Zo is de studie van de menselijke fysiognomie in géén ander museum beter vertegenwoordigd: De Kruisdraging van Bosch, de koppen van Jordaens, De Kleptomaan van Géricault, Pierre de Wiessant van Rodin, Dame met maskers van Ensor en het Portret van Ludwig Adler van Kokoschka.
