Het mag gezegd: aan belangstelling geen gebrek voor de zestigste verjaardag van de Cobrabeweging. In Nederland en Denemarken doen de officiële Cobramusea hun duit in het zakje. En in het Br van Cobra nemen het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten en het Paleis voor Schone Kunsten de honneurs waar. Een heel grote déjà-vu, of toch maar eens gaan kijken?
Henry Heerup, Fugl Phonix, ca. 1950, geschilderd graniet, h 64 cm. Privéverzameling
Het dubbel Brussels initiatief wil uiteraard ontsnappen aan een herhaling die onvermijdelijk lijkt bij de zoveelste hergroepering van een aanbod dat fataal eindig is. Cobra hield het als beweging slechts vier jaar uit en je zou kunnen denken dat alles, tot de laatste snipper, de laatste verfspat, getoond werd. Misschien is dat ook zo. Daarom, dachten de organisatoren in het Museum voor Moderne Kunst, is het misschien eens aangewezen om het kernverhaal zo rechtlijnig, zo documentair mogelijk te brengen. Vandaar een strakke beperking tot werk uit de historische periode van Cobra, van 1948 tot 1951. Vandaar ook extra aandacht voor het tijdschrift Cobra, en derivaten Le Petit Cobra en Le tout petit Cobra, kwestie van de Belgische component ietwat meer in de verf te zetten. Vandaar ook een lichtelijk ander beeld van de beweging, minder flamboyant, minder homogeen misschien.
Koren op de molen van de controverse, mocht die er al zijn, is luik B van de tentoonstelling dat, met de glimlach en met de ware Cobraspirit, het uitgangspunt van luik A onderuit haalt. Op voorstel van Pierre Alechinsky, momenteel de meest alerte en artistiek actieve van de Cobra veteranen, wordt hier gefocust op het fenomeen van de 'peinture partagée', gemeenschappelijke kunstwerken waarvan de woordschilderijen slechts één aspect uitmaken.
Wie naar Bozar trekt krijgt een overzicht te zien van de Cobragrafiek zoals die in het Centre de la Gravure et de l'Image Imprimée te La Louvière wordt bewaard, met uiteraard ook hier de nodige aandacht voor de Cobratijdschriften en talrijke publicaties.
Al met al drie tentoonstellingen voor de prijs van twee, dus toch wel een evenement dat de belangstelling kan prikkelen, zelfs van diegenen die in de loop der jaren het fenomeen een beetje gevolgd hebben.
