Het is 175 jaar geleden dat Anna Boch werd geboren. Met de tentoonstelling Anna Boch, een impressionistische reis eert Mu.ZEE een opmerkelijk leven van schilderen en verzamelen, en een kunstenaar tegenover wie zelfs James Ensor zich al eens nederig durfde op te stellen.
Anna Boch, Serviesbord met opschrift Villa Anna, privécollectie, Binche
Foto: Vincent Everarts
De tweede helft van de negentiende eeuw was de periode van de eerste feministische golf, emancipatorische tijdschriften en artistieke kringen waarin vrouwen hun rechtmatige rol opeisten. Kunstenaressen als Berthe Morisot, Camille Claudel en Mary Cassatt werkten niet in de marge, ze stonden in het centrum van de vernieuwing. Ze werden om hun werk bewonderd en bewierookt door mannen die wél in het collectieve geheugen raakten. Hun rol deemsterde weg in de decennia erna. Daar komt stilaan verandering in. Mu.ZEE gaat mee op de golf van herwaardering en schuift met Anna Boch (1848-1936) een van de voornaamste Belgische impressionisten naar voren.
Boch wordt in 1848 geboren in een familie van internationale keramiekfabrikanten. Haar vader Victor leidt de afdeling van Boch Frères Keramis in Saint-Vaast, een deelgemeente van La Louvière. Daar groeit Boch op in een door Joseph Poelaert (1817-1879) opgetrokken kasteeltje. De Olifant, noemt ze het in haar dagboeken. In dat kasteel voelt ze zich beknot. Liever is ze onderweg. Op familie-uitjes naar Duitsland, Frankrijk, Zwitserland of de Belgische kust, komt haar drang om te tekenen boven. Als zestienjarige legt ze met grote nauwkeurigheid landschappen vast in haar schetsboeken. Die tekeningen vormen de basis voor haar latere reisdagboek Souvenirs de voyages. In 1872 publiceert ze Excursions de Cannes, een reeks zonovergoten lithografieën van Zuid-Franse badsteden.
