Naïeve architectuur of het poëtisch zelfdoen of de materie die meer psychologisch dan constructief is.

Kindertekening van Anneleen (7 jaar): 'mijn huis, mijn aangezicht' 

In een samenleving waar alles wordt uiteengerafeld, logisch gemaakt, begrijpbaar en mededeelbaar, veroorloven deskundigen zich het ingewikkelde van velerlei gebieden, in 't bijzonder van wat ons omringt, tot te eenvoudige eenduidigheid te herleiden.

Onze omgeving wordt sinds de eeuwwisseling ge-, her-, verbouwd volgens bepaalde normen van hygiëne, gelijkheid en waarheid: hygiëne eerder dan comfort, democratische eenvormigheid eerder dan verandering en individualiteit, waarheid van materiaal eerder dan fantasie.

'Deze simplistische grondprinciepen verwerkelijken in onze omgeving hun negatieve inhouden: preutsheid, anonimiteit, spirituele steriliteit.' - 'How to use technology', Jeff Nutall)

Wonen, thuis zijn wordt vereenvoudigd tot huisvesten, de omgeving tot versplinterd gebied: industriegebied, woongebied, recreatiegebied, autobaan, voetpad, straat, verkeerslicht, zebrapad, huis, voordeur, hal, raam, living, eethoek, keuken, trap, slaapkamer, kinderkamer enz., enz. Wetgeving, voorschriften, bepalingen, gewoontes, bewindvoering, kortom het zogenoemde algemeen belang, het belang van allen binnen het bestel van enkelen, verzekeren de ononderbroken samenhang van deze te eenvoudige deskundigheid.

Een wereld van volwassen mannen wint het van de fantastische wereld van het ingewikkeld-onlogische van niet-volwassenen. Want inderdaad, wat buiten het normale minimum valt wordt als buitengewoon aangezien. Zo ook is de naïeve architectuur, de omgeving van de minder geremde zelfdoener, speciaal en anders, omdat zij niet beantwoordt aan de normen die men bij iedereen tracht terug te vinden. Naïeve architectuur heeft geen normen. De maker maakt zijn eigen omgeving, zichzelf waar. Het is geen architectuur van toekomstprofeten, geen recept voor anderen.

Anderen kunnen haar alleen ongewoon, onherkenbaar, merkwaardig en vooral bezienswaardig vinden. Ze is eenmalig, bestaat en houdt op met haar maker-bewoner. Ze kan opgenomen worden in het systeem, alhoewel ze er niet in thuishoort, maar verliest dan haar inhoudelijke waarden door gebrek aan beleving.