Albrecht Dürer, The Negress Katherina, 1521

Albrecht Dürer, The Negress Katherina, 1521

In Copper thread, Rubber thread, Sugar thread nodigt kunstenaar en regisseur Sammy Baloji (1978, DR Congo) bezoekers uit om anders te kijken naar de geschiedenis van koloniale exploitatie in Centraal-Afrika en de sporen die het vandaag nog nalaat. Met wandtapijten en geluidsinstallaties brengt hij recent werk samen waarin materiaal, beeld en stem met elkaar verweven raken. Veel van de getoonde werken zijn nooit eerder in België gepresenteerd. 

De titel verwijst naar koper, rubber en suiker: grondstoffen die eeuwenlang koloniale handelsroutes, machtsverhoudingen en ongelijkheden hebben gevormd. Tegelijk staat de ‘thread’ voor verbinding. Draad draagt verhalen, verbindt tijden en maakt zichtbaar hoe geschiedenis niet vastligt, maar telkens opnieuw wordt geweven. Voor Baloji is weven zowel een ambacht als een manier van denken: een uitnodiging om voorbij lineaire geschiedschrijving te kijken. 

Twee monumentale tapijten vormen het visuele hart van de tentoonstelling. In Seeing Katharina (2026) vertrekt Baloji van The Negress Katharina van Albrecht Dürer, een zestiende-eeuws portret dat wordt beschouwd als een van de vroegste representaties van een zwarte vrouw in Europa, vermoedelijk leefde zij in Antwerpen. Hij herweeft dit beeld tot een hedendaagse collage waarin Europese en Congolese textielgeschiedenissen samenkomen. Dat het werk voor het eerst in Antwerpen wordt getoond, verleent deze herlezing een bijzondere historische resonantie. Rethreaded Indies (2025) vertrekt van historische voorstellingen van diplomatieke ontmoetingen tussen het Koninkrijk Kongo en Europa, en bevraagt hoe macht, gelijkwaardigheid en representatie beeldend zijn vastgelegd. 

De geluidswerken Purple sugar thread of Mulohò en Missa Utica voegen een polyfone laag toe. Poëzie, muziek en vertelling klinken samen als een meerstemmig geheugen, waarin verleden en heden naast elkaar bestaan. In de voormalige Dominicanenkerk van Kunsthal Extra City ontstaat zo een ruimte waarin niet één verhaal domineert, maar waarin luisteren en resonantie centraal staan.