We klampen ons vast aan structuur en efficiëntie, maar tegelijk gooien we die regels liefst weer overboord. We laten ons leiden door digitale snufjes in het dagdagelijkse, maar lopen ondertussen warm voor producten die uitblinken in puurheid en ambacht. We plannen onze dagen tot op de minuut, terwijl we dromen van vertraging. Klinkt dit niet absurd? En wat als het absurde geen tegenstrijdigheid is, maar juist het speelveld? Wat als het kan verrassen in plaats van vervreemden?
In de tentoonstelling Draad. Het absurde is overal spelen 33 kunstenaars met de vele contrasten van onze tijd. Ze vieren de veelzijdigheid van textiel en rekken de grenzen op van materiaal en techniek. Gebreide film stills, textiele herinneringen in klei of patronen van pixels verkennen de mogelijkheden van textiel als medium en bevragen tegelijkertijd de wereld waarin we leven. De kunstenaars vinden schoonheid in afval en restmateriaal, bescherming en kracht in kwetsbare materialen, en draaien het alledaagse binnenstebuiten tot iets heerlijk absurd.
Uit bijna 500 inzendingen selecteerde de jury bestaande uit Sadrie Alves (beeldend kunstenaar), Suzanne Landrieu (kunstenaar en bezieler van kunstruimte 4n20 in Kortrijk) en Sofie Hermans (textielontwerper en docente aan de Kunstacademie Maasmechelen en Kunstacademie Maastricht) 33 kunstenaars die de grenzen van textiel oprekken en spelen met absurditeit.
Draad maakt deel uit van Memento Woordfestival.
