Sietske Van Aerde (1992) heeft een bijzonder jaar achter de rug. Haar film 1000 Girls, A Place We Go ging in de lente van 2026 in première tijdens de Kunstennacht bij kunstplaats Vonk in Hasselt. Film zorgde voor een wending in haar oeuvre door de bijzondere wisselwerking tussen haar vaardigheden als kostuumontwerpster en als beeldend kunstenaar.
Foto: Saskia Vanderstichele
“Tekenen is mijn eerste stap om ideeën of dromen om te zetten in beelden”, vertelt Sietske Van Aerde, die in Antwerpen woont en werkt. “Mijn tekeningen staan op zich of dienen als voorstudie voor kostuumontwerpen, schilderijen of films. Ik maakte in 2023 ontzettend veel tekeningen in de aanloop naar een toneelstuk dat ik zou maken. Door onvoorziene omstandigheden werd dat uiteindelijk mijn eerste film, 1000 Girls, A Place We Go, waar ik nu heel blij om ben. Zo ontdekte ik een medium waarin alles samenkomt.”
1000 Girls, A Place We Go heeft iets van een levend schilderij of een gedicht. Van Aerde interviewde vrienden over transformatie, opgroeien, vriendschap en dromen. “Ik toon de complexiteit van emoties en zoek manieren om van iets triestig ook iets moois of grappigs te maken.” Ze haalde daarnaast haar inspiratie uit Ovidius’ Metamorfosen, waarin nimfen van gedaante veranderen om te ontsnappen aan de wreedheden van de goden. Iconische verhalen selecteerde ze, zoals Arachne die verandert in een spin, de dochters van de koning in vleermuizen en de minnares van Jupiter in een koe. De gedaanteverwisseling tussen mens en dier komt op een ludieke manier terug in haar film. “De metamorfosen zijn gewelddadig, mooi en noodzakelijk”, zegt Van Aerde. “Die spanning interesseert mij.”
“We dragen als mens zo veel mee”, vertelt Van Aerde. “Wat zegt ons uiterlijk over onze innerlijke beleving en ons onderbewuste? Ik vind identiteit fluïde. ‘1000’ in de titel verwijst naar de eindeloosheid van mensen en gevoelens. Er huizen duizenden versies in een persoon; alles verandert voortdurend door onze ontwikkeling, maar ook door onze relaties en omgeving. Ik probeer dat via mijn werk in beelden om te zetten en te begrijpen. Daarom ben ik fan van de films van Luis Buñuel (1900-1983), die gaan over ons onderbewuste en onze dierlijke driften.”
