Het centrum stelt ruimten ter beschikking voor activiteiten; begeleidt, adviseert en ondersteunt organisatoren van socio-culturele manifestaties die zowel binnen als buiten het centrum plaatsvinden; organiseert zelf (en in samenwerking met derden) op eigen initiatief culturele activiteiten; secretariaat voor de stedelijke culturele raad; functioneert als gemeentelijke cultuurdienst.

Alhoewel de vrijmetselarij een besloten vereniging is die discretie hoog in het vaandel draagt, wenst het Belgisch Museum van de Vrijmetselarij openheid te bewerkstelligen. De wijze van tentoonstellen zet aan tot reflectie en beoogt de doelstellingen van de vrijmetselarij te verduidelijken.

Deze collectie van meer dan 4300 werken is een samensmelting van de kunstverzamelingen van het Gemeentekrediet, Paribas Bank België en BACOB Bank.

Het museum bevat de zoölogische collectie van de KU Leuven. De collectiestukken werden verzameld tussen 1850 en vandaag met als doel studenten een ‘tastbaar’ beeld te geven van de diversiteit van het dierenrijk. 

Het Stedelijk Museum Lokeren wil de belangrijkste aspecten van de geschiedenis van (het leven in) de stad op een toegankelijke manier vertalen naar een zo groot mogelijk, in hoofdzaak lokaal publiek. Het vertelt hoe Lokeren groeide en groeit, en hoe de Lokeraars vroeger en nu hun werk- en vrijetijdsleven invullen.

In het vernieuwde witloofmuseum  leert je meer over het ontstaan van het witloof en de evolutie van de witloofhandel- en teelt. Niet alleen het agrarisch aspect, ook de sociale en culturele impact die de witloofteelt had, komt aan bod. Omdat witloof het uithangbord van Kampenhout is, mag dit stukje erfgoed niet verloren gaan. 

Kasteel Le Paige dateert van 1892 en bevat elementen uit de renaissance, de barok en het classicisme. In het interieur vindt je een aanzet tot art nouveau. In het Arboretum 'Le Paige', rond het kasteel, ontdek je een zeventigtal merkwaardige boomsoorten uit Europa, Afrika, Amerika en Azië.

Het Amandinamuseum is ondergebracht in het geboortehuis van Amandina in Herk-de-Stad. Een gedeelte omvat de leef- en slaapvertrekken ingericht in de stijl van het einde van de 18e eeuw. Een ander gedeelte is de schuur die omgebouwd werd tot de "Chinese Kapel". 

Op deze plaats werd in 1093 een eerste houten kerk gebouwd, toegewijd aan de heilige Jacobus. Een nieuwe romaanse kerk werd gebouwd waarvan de kern stamt uit de periode na 1120. Het is de oudste romaanse kerk in België met een dubbele westertoren. In de 15e eeuw breidde men de kerk uit met zijkapellen voor de gilden.

Het privémuseum 'Hier brandt de lamp!' in Pulderbos bestaat uit een gevarieerde verzameling van elektrische toestellen. De collectie, bijeengebracht door Gust Van den Brande, bestaat uit ca. 4500 voorwerpen, waaronder schakelaars, stopcontacten, lampen, telefoontoestellen, radio's, strijkijzers, broodroosters...

In 1970 kocht de bank KBC het huis aan van de voormalige Antwerpse burgemeester en Rubens’ vriend Nicolaas Rockox (1560-1640) en liet het vervolgens restaureren in Vlaamse-renaissancestijl. In 2018 voegt KBC aan de reeks imposante huismusea in de stad, het Snijdershuis toe.

Deze gotische kerk, een voorbeeld van de Demergotiek, is gebouwd in ijzerzandsteen en witte kalksteen tussen 1321 en 1533. In de vieringtoren, die bekend werd onder de naam ‘Mosterdpot’, staat een 17e-eeuwse beiaard die uit 47 klokken bestaat. 

Het Musée de la Route is gehuisvest in de oude kazerne in Mons. Het museum is door omwonenden ingericht in de openlucht, en bestaat uit stroken land waarop de wegbekleding uit de verschillende periodes van onze geschiedenis is nagebouwd.

Wat is een Sanglochon? Vroeger noemde men hem "de zwarte", de wilde ... momenteel spreekt men soms ook over cochonglier (cochon = varken + sanglier= everzwijn). In Verlaine noemt men hem de sanglochon®.

In het gevangenismuseum zijn twee verhaallijnen aanwezig: “Straffen en misdrijven door de eeuwen heen” en "Het leven zoals het was" van de vagebonden in de voormalige landloperskolonies in de Noorderkempen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog maakt Poperinge deel uit van het kleine stukje onbezet België. Weg van het krijgsrumoer van de Ieperse frontstreek, groeit de stad uit tot het zenuwcentrum van de Britse sector. Midden in die drukke stad openen de aalmoezeniers Neville Talbot en Philip "Tubby" Clayton in december 1915 een clubhuis: ‘Every Man’s Club’. Ze noemen die ‘Talbot House’, naar Neville’s pas gesneuvelde broer. 

In een authentiek decor werpt het museum een licht op de gebeurtenissen van die befaamde nacht via getuigenissen en anekdotes uit het burgerlijke en militaire leven.

Op 4 augustus 1914 trekken de eerste Duitse troepen de Belgische grens over. Hun opmars zal pas eindigen in november: niet zoals gepland in Parijs, maar in Nieuwpoort, achter de ondergelopen IJzervlakte.

Heemkring De Drie Rozen is sinds 1965 actief en werd in 1971 een vzw met als doel het bewaren, bestuderen, bekendmaken en doen waarderen van het heem. De oude witte huisjes, met rode luiken, geven ’s-Gravenwezel nog steeds een landelijke aanblik en vormen sinds 1974 de thuisbasis van de heemkring. 

De kathedraal in zijn geheel is een adembenemende, over de eeuwen heen opgebouwde verzameling van religieus geïnspireerde kunst. De oudste voorwerpen dateren uit de 8e eeuw, de jongste voorwerpen uit de twintigste eeuw.  Sinds 1432 bevindt zich de Aanbidding van het Lam Gods door de gebroeders Jan en Hubrecht Van Eyck in deze kerk.

La Maison du Sucre is ondergebracht in het oude treinstation van Frasnes-les-Anvaing. Aan de hand van films, uitstalramen en didactische panelen, ontdekt u tal van onderwerpen die van dichtbij of van ver iets met suiker te maken hebben.

Het museum opende in 1991 zijn deuren. Ondertussen worden de meest in het oog springende bewerkingen van schrijnwerkerij – klompenmakerij – wagenmakerij – kuiperij voorgesteld door verbazend realistische figuren. Het ‘levend verleden’ van onze voorouders houtbewerkers anno 1900 kan u hier komen bewonderen.

Kloosterorde De Cellebroeders was één van de vele ordes die zich na de godsdienstproblemen in de 16de eeuw vestigden in de stad. Zij verzorgden er de zieken, krankzinnigen en pestlijders. Dat verklaart ook waarom er geen ramen naar de buitenwereld zijn. 

Het Kindermuseum is niet virtueel, noch hoogtechnologisch maar in tegendeel heel tastbaar en concreet: het plaatst het kind in een herkenbare en reële spelsituatie dank zij de decors en de houten spellen die de zelfkennis, de kennis van de ander en de kennis van de omringende wereld stimuleren.