Een museum dat onderdak biedt aan dertig voertuigen van de MNVB (Nationale Maatshappij van Buurtspoorwegen), een tramlijn die wordt geëxploiteerd door toegewijde vrijwilligers, met voertuigen die de geschiedenis weergeven van het grootste tramnet ter wereld ooit.

Het Dynastiepaleis is gelegen aan de voet van de Kunstberg in Brussel. Het werd gebouwd in het kader van de wereldtentoonstelling Expo 58 en past in een globaal stedenbouwkundig plan van de architecten Jules Ghobert en Maurice Houyoux voor de inrichting van een plein tussen het Koninklijk Paleis en de benedenstad.

Het Lijsternest: Streuvelshuis & schrijversresidentie is het integraal bewaarde woonhuis van schrijver Stijn Streuvels. Vanaf 1982 werd het woonhuis opengesteld voor het brede publiek als een schrijversmuseum. Naast erfgoedattractie werd het ook een werkverblijf voor auteurs.

Als je wil weten wat archeologie is, dan ben je in dit museum op je plaats: het bevindt zich op een archeologische site, toont wat archeologie allemaal behelst, wat er na het opgraven gebeurt en laat uiteraard ook de resultaten van al dat veldonderzoek – op deze plek sinds 1974 – zien. 

Archeologisch Museum De Kolonie vertelt een verhaal over overleven in de natuur, de ontdekking van nieuwe technologieën, het scheppen van een landschap… tijdens de prehistorie in de Kempen. Het museum boeit de bezoeker met authentieke Lommelse prehistorische vondsten.

Tabloo (Esperanto voor Tafel) is het fysieke resultaat van een jarenlang intensief participatief traject tussen NIRAS en de lokale bevolking. De concrete aanleiding was de beslissing om in Dessel de berging voor al het laagradioactief kortlevend afval in België te bouwen.

De begijnen, wie waren ze? Hoe leefden ze? Waarom kozen ze voor hun typische leven? Hoe beleden ze hun geloof? In een stukje Cultureel Werelderfgoed – het begijnhof van Turnhout staat sinds 1998 op de gelijknamige Unesco-lijst – biedt dit intieme museum een antwoord op deze vragen.

De ongelijke strijd van de gewone burger via sabotage, vervalsingen en aanslagen tegen de Duitse bezetter en de horror van het nazisme, verdienen nog steeds de volle aandacht van de aankomende generaties. De collectie behoort tot de meest gedetailleerde van West-Europa en bestaat enkel uit gedetailleerde items, documenten, foto’s en voertuigen, die de ziel van hun eigenaars en hun verdoken acties en leven onder de Duitse bezetter weer tot leven brengen.

Na de Tweede Wereldoorlog moesten de polderdorpen Wilmarsdonk, Oorderen, Oosterweel en Lillo verdwijnen. Het Marshallplan zou Antwerpen omtoveren tot het wereldcentrum van de chemische industrie. In 1959 werd in de achtergrond van deze gigantische omwenteling, het Poldermuseum Lillo opgericht. 

Van een bruisend museum en ‘levend erfgoed’ gesproken… Het geuzemuseum bevindt zich in een familiale brouwerij (‘Cantillon’) waar nog ambachtelijk wordt gebrouwen! Je ziet in de passende ruimtes de fasen van het productieproces: het brouwen, het gisten, het op flessen trekken, het bewaren in de kelder enz. 

Het Museum Fort Embourg is open sedert 1973 en wordt beheerd door de 'Ancienne Position Fortifiée de Liège' in de gaanderij van het fort. Het is een museum over de vestingbouw in België en verhaalt via een unieke collectie wapens, kostuums en uitrusting de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.

Gelegen in het hart van Luik, in het klooster van de Minderbroeders, biedt het Musée de la Vie Wallonne een originele kijk op Wallonië van de 19e eeuw tot heden. 

Wie even in de geest van James Ensor wil ronddolen, moet naar Oostende. Het James Ensorhuis draagt niet louter de naam van de kunstenaar, het is waar Ensor tot aan zijn dood in 1949 leefde en werkte.

Het goed, oorspronkelijk "Belvédère" geheten, kende in de loop van de geschiedenis hoogstaande bezoekers en door verkoop en erfenissen een pléiade van vooraanstaande eigenaars. Van de uitgestrekte tuinen met diverse bijgebouwen, aangelegd in het laatste kwart van de zeventiende en het begin van de achttiende eeuw, rest geen enkel spoor.

Dat melk niet als vanzelf in een brickverpakking belandt, leer je in dit museum. Dat vertelt het verhaal van 500 jaar melkflessen, boterkarnen, afromers, kaaspersen en het andere materiaal dat de collectie uitmaakt.

Oude huizen, een rijk patrimonium, ambachten met traditie en de fameuze koperslagers. Treed binnen in het Maison du patrimoine médiéval mosan en neem een duik in de bewogen geschiedenis van de Maasvallei.

De Begijnhofkerk is een uniek stukje werelderfgoed en heeft momenteel een museumfunctie. Deze laatromaanse, vroeggotische kerk bezit een schitterende reeks muur- en pijlerschilderingen van de 13de tot de 17de eeuw.  Niet minder dan 38 schilderingen op muren en pilaren, op twee na, allemaal vrouwenfiguren (zoals het past in een begijnhof).Daarnaast kan je er jaarlijks een aantal concerten of een tentoonstelling meepikken.

In deze schatkamer, onderdeel van de Maaseiker Musea, beleef je museale ‘primeurs’ van formaat. Hij gaat prat op Limburgs waardevolste kerkschat, met tal van prachtige reliekhouders, zilversmeedwerk, een monstrans van begin 15de eeuw en 16de-eeuwse gewaden. 

Dit hospitaal gaat terug tot de 13de eeuw toen zusters er pelgrims, reizigers en zieken verzorgden. Het hospitaal evolueerde naar een modern bejaardentehuis en de ziekenzalen werden tot museum omgevormd. 

Het nieuwe gebouw naast de historische stationshal uit 1913, biedt plaats aan een deel van de permanente tentoonstelling en de tijdelijke exposities en is een eerbetoon aan de rijke geschiedenis van de trein in België. 

In de toren van een kathedraal waar zomaar even acht eeuwen aan is gebouwd, zie, hoor en voel je aan den lijve de tijd. Behalve het verhaal van de toren zelf toont het museum ook het beiaardklavier uit de 18de eeuw en het oude torenuurwerk uit 1911. 

Nationale Basiliek van het Heilig Hart Koekelberg vervult ook een belangrijke culturele functie. Het is een prachtig Art Deco  monument, er zijn twee musea, er worden jaarlijks verschillende tentoonstellingen georganiseerd en u kunt er genieten van een prachtig panorama over Brussel.

Dit museum, in een prachtig art-nouveaupand uit 1899, naar een ontwerp van architect Paul Saintenoy, beheert een wereldbefaamde collectie muziekinstrumenten. Je ziet er zowat 1500… en je hoort ze ook, dankzij klankopnames die gaan van de Oudheid tot vandaag de dag.

Het verouderde spoorwegstation van Galmaarden werd in 2000 vervangen door een modern station. De architectuur verwijst naar het mijnverleden van de regio door nabootsing van twee lifttorens van mijnschachten en opstelling van een kolenwagentje. In het nieuwe station is er ook een mini-mijnwerkersmuseum.