Is het pas verschenen tweede deel van de catalogus van het Musée de la Photographie van Charleroi de laatste zonder AI-beelden? Voorlopig verbazen we ons, behalve over de foto’s, voor het overgrote deel ook nog over de werkelijkheid.
Op de vroegste portretfoto’s zie je zelden iemand lachen. Alleen daarom al is het dubbelportret uit 1906 van de kaartspelers van de Belgische fotograaf Georges Berteloit (1873-1953) geslaagd. Verder bevindt zich in de ruimte nog de lachende buste van een kind. Je zou zweren dat het kind meelacht met de mannen. Het is maar een van de bijzondere beelden die het museum selecteerde uit de aankopen van de laatste vijftien jaar.
Dat het fotografiemuseum een pedagogisch doel heeft, wordt in de nieuwe catalogus deze keer beter weerspiegeld. Hoewel summier, komen we meer te weten over bijvoorbeeld de foto als object. Of over de foto-opdracht die het museum zelf gaf aan vijf fotografen, waaronder Stephan Vanfleteren (België, 1969), om de voormalige industriestad Charleroi in beeld te brengen.
