“Een imperium wordt zuiver en alleen gedefinieerd door culturele diversiteit en flexibele grenzen, niet door oorsprong, regeringsvorm, omvang of bevolkingsgrootte. […] Imperia kunnen steeds meer naties en territoria opslokken en verteren zonder hun fundamentele structuur of identiteit aan te tasten.”
Yuval Noah Harari, Sapiens. Een kleine geschiedenis van de mensheid, blz. 207.
Beker in fluoriet. Zo zijn er maar twee bekend. Het uiterst breekbare mineraal werd ontgonnen in het huidige Iran. Fluoriet, 50-100 n.Chr.
The British Museum, Londen, inv.nr. 1971,0419.1
Het verhaal van Oog in oog met de Romeinen begint in Londen. Want daar komt het gros van de objecten die op de tentoonstelling in Tongeren te zien zijn, vandaan, in de gedaante van een bruikleencollectie. En zo komt het dat je na het eervolle verzoek van het Gallo-Romeins Museum om de tentoonstelling mee te concipiëren op een mooie dag in de depots van het British Museum verzeilt om er oog in oog te staan met de stukken die naar Tongeren zullen komen, en dat curator Sam Moorhead het museumteam met zijn eindeloze deskundigheid rondleidt door de al even eindeloze BM-zalen met Romeinse stukken. Waarna de twee musea en uw dienaar samenzaten om het te hebben over het eigen Tongerse concept voor de expositie. Reizende tentoonstellingen en collecties, allemaal goed en wel, maar het Gallo-Romeins Museum zet die steevast stevig naar zijn hand. Met veel inzet van een klein team – zeker in vergelijking met een mastodont als het British – en met een intussen benijdenswaardige knowhow. Dat was nu niet anders.
