De nachtelijke reis van Hans Op de Beeck

Nachtreis beslaat elf zalen die samen een ononderbroken geheel vormen. Een combinatie van reeds bestaande werken en stukken speciaal gemaakt voor de tentoonstelling maken deel uit van een immersieve installatie waarbij kunst, scenografie en toeschouwer samenvallen. Elk werk staat op zich, maar als een bundeling kortverhalen die in elkaar overvloeien, worden Op de Beecks personages figuranten van een gedeeld verhaal. De organische wandeling stuurt je door een absurd nachtelijk park waar je figuren, natuurelementen en architecturale constructies tegenkomt. Er zijn geen labels of teksten, de muren blijven pikzwart, wat een schijn van oneindigheid geeft. Je wordt onvermijdelijk opgeslokt in een grijze, verstilde droomwereld waar tijd niet bestaat.

Wanneer we even niet alert zijn

Waar Op de Beecks fascinatie voor de nacht vandaan komt legt hij zelf uit: “’s Nachts worden ruimtes bijna transparante ‘nietsruimtes’, zoals een lege nachtelijke autostrade meer op een filmset gaat lijken dan op het echte leven. De omgeving krijgt een andere, soms absurde, lading. Ik maak ook mijn meest persoonlijke werk ‘s nachts. Het gekozen alleen-zijn heeft iets heel wezenlijks voor mij.” Over zijn personages in die setting vult hij nog aan: “Ik toon de stille momenten, wanneer we niet alert zijn en even tijd nemen tussen de bedrijven van het leven door.”