Ronald Feltkamp noemt zichzelf een "echte amateur" van schilders. Hij geldt internationaal als de Van Rysselberghe-expert. Feltkamp assisteerde Christie's en Sotheby's bij belangrijke veilingen met werk van de grote neo-impressionist.
Het blakende uur, 1897, Doek, 238 x 329. Staatliche Kunstsammlungen, Weimar
Théo Van Rysselberghe (1862-1926) was geen wonderkind zoals Pablo Picasso of Salvador Dali, die al op hun negende zo goed als volwassen kunstwerken maakten. Dat betekent niet dat hij met zijn talent minder bijzondere prestaties heeft geleverd. Reeds op 21-jarige leeftijd schilderde hij een groot formaat Fantasia waarin hij het oriëntalisme nieuw leven inblies door het impressionistische licht en diens levendigheid te introduceren (KMSK Brussel), een meesterwerk waar de bruisende Arabische feestwerkelijkheid prachtig uitgebeeld is. Hij is geen kunstenaar van de idee, zoals Dali en Picasso, maar van de realiteit; echter welk een realiteit als men aan zijn prachtige landschappen denkt of nog aparter, zijn groepsschilderijen zoals de zonnige Familie in de boomgaard te Thuin (Kröller-Muller, Nederland) en het meesterwerk Een lezing (MSK Gent), waar hij Verhaeren zo realistisch temidden van zijn vrienden opvoert, dat men hem bijna kan horen declameren.
Théo begint zijn carrière door de academies van Gent en Brussel te doorlopen. Hij raakt vlug bevriend met Picard, Verhaeren en Maus, allen advocaten en kunstcritici en uit de gegoede burgerij. Théo heeft een grote hang naar portretschilderen en alle familieleden moeten eraan geloven, zelfs schildert hij de hele familie van zijn broer François met kinderen en al op één groot doek (MSK Gent). Deze speciale drang, binnengeloodst in de kringen van de gegoede burgerij, brengt al snel veel klanten. Rijke advocaten en industriëlen vragen eerst een portret van hun vrouw, dan van hun kinderen en soms van zichzelve. Hij heeft zo meer dan tweehonderd vrouwen in de verf gezet, nog afgezien van de meer dan zestig keer dat hij zijn echtgenote vastlegde. Zijn kinderportretten zijn juwelen zoals het portretje van zijn dochtertje Elisabeth (op de tentoonstelling en ook MSK Luik). Hij verdiende spoedig goed tot zeer goed zijn brood. Een portret kostte ongeveer 2.500 franse Frank, een tiende van een burgerhuis!
