Nog tot en met 3 februari 2008 kan u in de Luikse Sint-Bartholomeuskerk gaan kijken naar een grootse tentoonstelling over het oeuvre van een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de barokke beeldhouwkunst in Europa: Jean Del Cour.
Beschermengel in de Sint-Lambertskerk van Boëlhe 1696, gepolychromeerd hout
Driehonderd jaar geleden, op 4 april 1707, overleed in Luik de beeldhouwer Jean Del Cour. Hij is de beroemdste en meest bestudeerde van de Luikse kunstenaars. Nog steeds komen nieuwe gegevens aan het licht die bijdragen tot een betere kennis van zijn veelzijdig oeuvre. Als zoon van een schrijnwerker bleef Jean Del Cour zeer gehecht aan zijn geboortedorp Hamoir aan de Ourthe. Hij woonde er veertig jaar lang, tot aan zijn dood, samen met zijn moeder en zijn broer Jean-Gilles, in een groot huis. Een tweede woning deed dienst als atelier. Hij leerde de beeldhouwkunst in de stad Luik en was lid van het plaatselijk metsersambacht dat nog andere verwante beroepen groepeerde.
De tentoonstelling in de Bartholomeuskerk telt meer dan 130 kunstwerken, maar ook op andere locaties in Luik en elders zijn er werken van zijn hand te zien. Het oudste bewaarde werk van Del Cour is de zeer mooie bronzen Christusfiguur uit 1663. Het was bestemd voor de Pont des Arches, de voornaamste brug van Luik. De figuur van de gekruisigde Christus werd in Dinant gegoten door Perpète Wespin en is in 1719 verguld. Tijdens de Franse bezetting bracht men het beeld in veiligheid en na vele omzwervingen kreeg het in 1802 een plaats in de Luikse Sint-Pauluskathedraal.
In het zelfde gebouw bevindt zich een van de meest bekende werken van de Luikse kunstenaar: de prachtige en levensgrote liggende Christus in het graf, uitgevoerd in wit en grijs dooraderde marmer. Het beeld glanst door de veelvuldige aanraking van de bezoekers. De gesigneerde sculptuur dateert uit 1696 en vormde aanvankelijk het centrale gedeelte van het grafmonument voor de Luikse burgemeester Walther de Liverlo (1664- 1737) en diens vrouw. Het was opgericht in de kleine kerk van de kanunnikessen van het Heilig Graf, ook wel 'des Bons-Enfants' genoemd, en was bekroond met een Verrijzenis. Die is samen met de kerk tijdens het Franse bewind verdwenen. Del Cour verleende ook zijn medewerking aan grafmonumenten in Hoei, Maastricht, Visé en Ossogne.
Jean Del Cour heeft niet alleen in steen en brons gebeeldhouwd. Een zeer mooie verwezenlijking in hout is het achtzijdige memoriaal van de Broederschap van het Heilig Sacrament, bewaard in de Sint-Remacluskerk van Spa. Dit vrij omvangrijk in lindeboomhout gesneden en achteraf verguld reliëf, dateert van 1669. Het model van dit prachtig kunstwerk was aanvankelijk verloren gewaand, maar is recent teruggevonden in het Museum van Waalse Kunst van Luik. Indrukwekkend zijn ook de grote houten heiligenbeelden op de consoles in de middenbeuk van de Sint-Jacobskerk van Luik. Del Cour vervaardigde nog andere meer dan levensgrote heiligenbeelden in hout voor verschillende kerken in dezelfde stad. Meestal gebruikte hij lindehout, af en toe eik.
