Vlak voor de ingang van de abdijkerk ontdekt het team archeologen een grafveld met zeven graven die dateren uit de negende tot twaalfde eeuw. Toen deze mensen hun eeuwige rustplaats uitzochten, konden ze onmogelijk vermoeden dat die honderden jaren later zou transformeren tot een tijdelijke rustplaats voor voertuigen. Al kan het de besten overkomen. In 2012 bleek de Engelse koning Richard III, die tijdens de befaamde Rozenoorlogen gewelddadig om het leven kwam, begraven te liggen onder een parkeerterrein in Leicester.
Dankzij de toplocatie van de Gentse graven was het evident dat het ook hier om zeer welstellende en belangrijke individuen ging. Begraven worden voor de ingang van de kerk was enkel weggelegd voor de allermachtigste mensen binnen de samenleving. Eén graf trok extra aandacht. Graf S127 bevatte immers de resten van een vrouw. Een vrouw die bovendien op het einde van de negende of het begin van de tiende eeuw overleed volgens de resultaten van de koolstofdatering. Die techniek wordt gebruikt om de ouderdom van organisch materiaal te meten via koolstof-14. Voorzichtig werd toen de hypothese geformuleerd dat het wel eens zou kunnen gaan om het graf van Judith van West-Francië, de allereerste gravin van Vlaanderen.
Een zelfzekere koningsdochter
Die eerste gravin kon flink wat adelbrieven voorleggen. Ze was namelijk dochter van Karel de Kale (823-877), op dat moment de machtigste man van West- Europa. Maar misschien belangrijker nog was dat niemand minder dan keizer Karel de Grote haar overgrootvader was. Voor Judith zelf moet die stamboom wellicht vaker als een vloek dan als een zegen hebben aangevoeld. Haar vader gebruikte haar immers als diplomatieke pasmunt in de internationale politiek. Op amper twaalfjarige leeftijd werd ze uitgehuwelijkt aan de Engelse koning Ethelwulf, hoewel die zelf al 56 was op dat moment. Maar de alliantie met de Engelsen, die Karel de Kale konden helpen tegen de plunderende Noormannen, primeerde op het geluk van zijn dochter. Judith werd uitzonderlijk wel tot koningin van Wessex gekroond. Toen Judiths echtgenoot vijftien maanden later stief, moest ze prompt in het huwelijk treden met Ethelbald, een van de vier zonen van de overleden koning en dus een van haar voormalige stiefzonen. Dat huwelijk was opnieuw geen lang leven beschoren, want ook Ethelbald zou twee jaar later sterven. Op zeventienjarige leeftijd was Judith al twee keer weduwe. En na verkoop van haar bruidsschatten puissant rijk.
