In beeld: 175 jaar België, Een nieuwe kijk op de evolutie van de artistieke smaak

Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen, het Groeningemuseum in Brugge en het Museum voor Schone Kunsten in Gent hebben een eigen identiteit, maar vullen elkaar ook aan. Sinds ze van start gingen met de 'Vlaamse Kunstcollectie' nemen ze gezamenlijke initiatieven. Hoe de verzamelingen ontstonden en welke hiaten er zijn, doet de tentoonstelling Ensor tot Bosch uit de doeken. Ze vindt plaats in het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten in het kader van 175 jaar België en 25 jaar federalisme.

"We leveren een frisse kijk op de evolutie van de smaak," licht Till-Holger Borchert als commissaris van dit eerste mammoetproject van de 'vlaamsekunstcollectie' toe. "Helaas zijn heel wat belangrijke werken naar het buitenland verhuisd. De Spaanse en de Oostenrijkse Habsburgse vorsten hebben veel topstukken uit onze streken meegenomen. Ook in het Nederlandse Mauritshuis bevinden zich schilderijen en sculpturen die in onze musea thuishoren. Van de kunstwerken die de Fransen roofden, keerden sommige terug, maar het Louvre en de departementale musea bezitten nog steeds sleutelwerken die ooit deel uitmaakten van het Vlaams patrimonium?'

De titel van de tentoonstelling doet vreemd aan. James Ensor (1860-1949), die met zijn Maskertoneel en Stilleven met oesters present is, stamt immers uit een latere periode dan Jeroen Bosch (rond 1450-1516). De Oostendenaar staat eerst omdat verzamelaars aanvankelijk meer interesse betoonden in eigentijdse dan in oude kunst. "Maar modes en mentaliteiten veranderen voortdurend," nuanceert Till-Holger Borchert. "Tussen de drie musea bestaan overeenkomsten en verschillen. In de zalen van Bozar krijgen de collecties een historische omkadering. We respecteren systematisch de chronologie. En we selecteerden werken waar een verhaal aan vast hangt."