Het Kasteel van Gaasbeek verwelkomt kunstenaar Clara Spilliaert (°1993, Tokio) voor haar eerste museale solotentoonstelling. Ze verweeft een nieuwe creatie en een selectie van bestaand werk met de eigenheid van deze plek en haar rijke geschiedenis.
Spilliaerts artistieke praktijk verbindt persoonlijke ervaringen met historische reflectie en natuurlijke elementen. Haar verhuis van Japan naar België resulteerde in duizenden intieme dagboektekeningen, die de kiem vormen van haar gelaagde beeldtaal. Vandaag werkt ze met een breed scala aan media: van tekeningen en muurschilderingen tot keramische sculpturen en site-specifieke installaties. In het kasteel ontdek je deze verscheidenheid aan creaties die Spilliaert de voorbije tien jaar maakte, ze gaan als subtiele ingrepen in dialoog met de kasteelzalen en hun betekenissen.
Clara Spilliaert creëert beelden die balanceren tussen het alledaagse en het allegorische, geworteld in aandachtige observatie. In Kalender (2017) – een knipoog naar oude getijdenboeken – weerspiegelt haar met de seizoenen meebewegende stadstuin een innerlijke wereld. Het werk is te zien in de Galerijzaal, waar het zich spiegelt aan de Binnentuin van het kasteel die door het raam zichtbaar is. Spilliaert verdiept zich in de relatie van de mens tot zijn lichaam en zijn omgeving. Ze onderzoekt hoe vaste vormen en symbolen kunnen oplossen tot nieuwe, fluïde verhaallijnen waarin mensen, dieren en planten met elkaar versmelten, zoals in de amorfe Wapenschilden in de Archiefzaal.
Voor deze tentoonstelling creëert Clara Spilliaert Soil Mate: een stop-motion kortfilm waarin een picknickdeken fungeert als podium. Vertrekkend vanuit haar persoonlijke picknickervaring in de parterretuin van het kasteel, richt ze de blik op wat zich onder het oppervlak afspeelt. We dalen af naar een wereld met een eigen ritme, grotendeels onafhankelijk van menselijke aanwezigheid. De film ontvouwt het verhaal van een denkbeeldige lap grond, maand na maand, in twaalf scènes die zich herhalen. In deze cyclische reis raken boven- en ondergrondse processen met elkaar verweven. Via tunnels en voedselketens word je uiteindelijk teruggevoerd naar je eigen lichaam.
Spilliaert woelt in het spanningsveld tussen privaat en openbaar, tussen controle en rebellie, tussen oppervlakte en diepte.
