Reinventing Photography is ontstaan uit een uniek moment: een moment waarop de fotografie, ter gelegenheid van de tweehonderdste verjaardag van haar uitvinding, opnieuw de blik op zichzelf richt, haar eigen geschiedenis in vraag stelt en nieuwe mogelijkheden ontsluit. Door de vijftien projecten die in opdracht van het Cnap zijn gemaakt en de vijf winnaars van de open oproep van Hangar samen te brengen, Reinventing Photography ontstaat een opmerkelijk rijk oeuvre. De artistieke benaderingen zijn even divers als de achtergronden, verhalen en gevoeligheden die ze vormgeven. De tentoonstelling pretendeert niet alle thema’s te omvatten die de hedendaagse fotografie vandaag de dag kan behandelen; ze biedt veeleer een reis – door de tijd, door vormen en door manieren van kijken, denken en het maken van beelden. Aan de hand van deze twintig projecten biedt de tentoonstelling niet zozeer een uitputtend overzicht als wel een gevoelige momentopname van de hedendaagse fotografie: haar aandachtspunten, haar talen, haar spanningen en haar mogelijke toekomsten. Over de nationale grenzen heen, en zonder een Belgische en een Franse scene te willen definiëren of tegenover elkaar te plaatsen, Reinventing Photography brengt kunstenaars samen die zich ten volle inzetten voor zowel hun praktijk als hun verkenning van het fotografische medium.
Elk van hen benadert de fotografie met nauwgezetheid, vrijheid en nederigheid. Ze lijken allemaal gedreven door een gemeenschappelijk streven: de essentie ervan te eren en tegelijkertijd de grenzen ervan te verleggen, de fotografie open te stellen voor nieuwe toepassingen, nieuwe uitdrukkingsvormen en nieuwe verhalen, zonder ooit de kracht of het unieke karakter ervan te verminderen. Spreken over de tweehonderdste verjaardag van de uitvinding van de fotografie betekent onvermijdelijk nadenken over de tijd waarin we leven. Is het de tijd van de geschiedenis? De tijd van de creatie? De tijd van de instellingen die kunstenaars ondersteunen? Misschien is het bovenal de tijd die aan de kunst zelf toebehoort: een tijd die zich onttrekt aan kalenders, maar toch zijn sporen nalaat.
