Volgens sommigen bezit België meer kastelen pro capita dan Frankrijk. Wat er ook van zij, meestal liggen die fraaie residenties verborgen tussen glooiende heuvels en op het einde van indrukwekkende oprijlanen met beveiligde poorten. Het kasteel van Bornem is zo’n parel.
Het rooksalon met rechts het portret van de huidige veertiende graaf van Bornem en boven de schouw een schilderij van Frans Francken I. Het bureau is in régencestijl uit 1720.
Het Kasteel van Bornem is niet alleen fraai gelegen aan de oever van de oude Schelde, het is ook bezoekbaar. Dat het zo goed bewaard bleef, inclusief vele kunstschatten, is het levenswerk van graaf John II de Marnix de Sainte Aldegonde (veertiende graaf van Bornem). Het was in 1968, bij het overlijden van graaf Adrien de Marnix de Sainte Aldegonde, dertiende graaf van Bornem, dat de toen vijfentwintigjarige de familiale marsorder kreeg zich naar Bornem te begeven. Zo gaat dat in families die terugkijken op een eeuwenoude stamboom met als wapenspreuk ‘Rust elders’. De opdracht voor de jongeman was schijnbaar eenvoudig: houd het patrimonium in stand en probeer het nog uit te breiden.
Tegelijkertijd was er de erfenis van de historische gelaagdheid en de aristocratische identiteit. Hoewel hij niet de bouwer was van het huidige kasteel, vormt de intellectuele erfenis van Filips van Marnix van Sint-Aldegonde (1540-1598) een belangrijk referentiepunt voor de familie-identiteit. Het hele kasteel hangt vol verwijzingen naar deze schrijver, diplomaat, geleerde en raadgever van Willem van Oranje.
