De fotoreeks Silent Voices van Peter Casaer onderzoekt de stille pijn van een samenleving die getuige is van genocide. Het put uit de dagelijkse stroom beelden uit Gaza, die intussen deel uitmaken van ons collectieve geheugen. Het project bevindt zich op het snijvlak van performance en fotografie en reconstrueert deze beelden binnen het stedelijke landschap. Toevallige voorbijgangers wordt gevraagd hun dagelijkse bezigheden te onderbreken en onverwacht in een andere realiteit te stappen. Diep begraven emoties komen vaak naar boven. Tranen. Stilte. Verdriet. Frustratie. Woede – en een diep gevoel van onbegrip over het uitblijven van reacties.
Het project belichaamt daarmee een kritische reflectie op de apathie van politieke leiders tegenover duidelijke schendingen van het internationaal recht – en op hun onvermogen of onwil om gehoor te geven aan het groeiende aantal waarschuwingen. In alle lagen van de bevolking delen individuen een toenemend gevoel van van machteloosheid, van niet gehoord worden. Ondanks al het bewijs. Zij zijn de Silent Voices.