Het familiealbum ontvouwt zich hier aan de hand van zeven projecten die de eigen familiegeschiedenis van de kunstenaars onthullen. In tegenstelling tot de anonieme fotografen van The House* vinden deze toegewijde fotografische kunstenaars inspiratie bij hun dierbaren om persoonlijke projecten te creëren en te ontwikkelen. Deze fotoseries –waarvan de meeste in scène zijn gezet–onthullen de intieme sfeer van het gezin en gaan verder dan een puur documentaire benadering. De fotografen verkennen universele thema's zoals moederschap, familiebanden, verdriet en verzoening.
Fotografie fungeert niet alleen als een medium om alledaagse familiemomenten vast te leggen hier wordt het een toegangspoort tot onverwachte doeleinden: genezing, het weergeven van verborgen verhalen en het onthullen van emotionele banden.
Sommige kunstenaars gebruiken de camera op een therapeutische manier om verbindingen met het verleden te herstellen en om degenen die uit familieverhalen werden uitgesloten, erbij te betrekken. Anderen zetten verlies om in vormen van acceptatie of maken van het afscheid een ritueel dat het afscheid van dierbaren draaglijker maakt. Deze benadering sluit aan bij de woorden van kunstenaar Deanna Dikeman: "We weten nooit wanneer we iemand voor het laatst zullen zien."
Anderen brengen daarentegen verhalen naar voren die in het publieke debat onderbelicht blijven: het leven van vrouwen die worden beperkt door sociale tradities, de complexiteit van biculturele relaties op het gebied van taal, migratie en liefde, en intieme ervaringen rondom het moederschap.
Deze verhalen, soms humoristisch, soms melancholisch, nemen ons mee van het persoonlijke naar het universele. Hier bewaart fotografie niet alleen de mensen die we dierbaar zijn, maar stelt ze ons ook in staat om het onder ogen te zien wat onze herinnering vaak verbergt, vergeet of opnieuw uitvindt.
*Tentoonstelling van Lee Shulman / The Anonymous Project, gepresenteerd op de begane grond.
Afbeeelding: Deanna Dikeman, Uit de serie Leaving and waving, 1991-2017
