Het is duidelijk dat Joris Ghekiere niet enkel een goede schilder is, hij beheerst het ambacht, hij is daarenboven een goede kunstenaar, hij heeft iets te vertellen en datgene wat hij wil vertellen doet hij met zijn plastische taal, met beelden. En die beelden zijn er niet alleen voor de goede verstaanders.
Zonder titel, olie op doek, 160 x 200, 1994
Het eerste werk dat ik ooit van Joris Ghekiere (°1955) zag, was op de tentoonstelling van de Europaprijs 1980 in Oostende. Hij kaapte er één van de zilveren medailles weg. Later was hij nog wel meer te zien op die prestigieuze wedstrijd. Het was leuk om telkens een evolutie waar te nemen in het werk van deze talentvolle schilder.
In 1982 was hij geselecteerd voor de tentoonstelling 'Actuele Beelding' in het ICC te Antwerpen en een jaar later exposeerde hij in de tentoonstelling '7 x Actuele Kunst' in de Gele Zaal. Het waren de jaren van de "nieuwe wilden", de jaren dat het gestuele, expressieve en picturale schilderen de Europese kunstscène opnieuw in beweging bracht als een reactie tegen het puur conceptuele, het koele en afstandelijke in de kunst.
Willy Van den Bussche schrijft in de catalagus van '3 x Schilderen. Jonge schilderkunst in Oost-Vlaanderen, West-Vlaanderen en Zeeland' (1985): "Wel theatraal, niettegenstaande het monochroom kleurgebruik, is door de monumentaliteit en de vormverwijzingen naar oerculturen het werk van Joris Ghekiere. Zijn groots opgezette doeken, los tegen de wand opgehangen, herinneren nog, door het gebruik van onregelmatig gesneden zeildoek, aan de Arte Povera en zijn dan ook conceptualistisch van opzet. Hij gaat eigenlijk in tegen zijn eigen juist voorafgaande werk dat vooral de expressieve schilderwijze en felle kleuren prefereerde om uitdrukking te geven aan een grote ritmische dynamiek van figuratieve voorstellingen.
De vormen komen thans rechtstreeks uit het decoratief alfabet van primitief rituele voorwerpen die hij uitvergroot en verandert tot monumentale structuren. Alleen de inhoudelijke verwantschap met zijn vroege werk blijft behouden." Hiermee wordt duidelijk dat de jonge kunstenaar volop aan het zoeken en experimenteren is.
