De praktijk van Dries Segers (1990) ontspringt bij fotografie en beweegt zich tussen kunst en wetenschap. Hij onderzoekt onder meer afdruktechnieken met levende materie, zoals planten en bodem, waarmee hij een evenwaardige samenwerking uitbouwt. Zijn werk bevraagt auteurschap en de zorg voor onze natuurlijke omgeving.
Dries Segers werkte de afgelopen jaren bijna uitsluitend met Mudgrams, afdrukken van bodem (modder) op papier. In 2022 startte hij een meerjarig onderzoeksproject aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen, onder de titel Ask your hands to know the things they hold, naar een citaat van Kae Tempest (1985). “Mijn startpunt werd mijn mantra: je kan bodem vastpakken, het lijkt de normaalste zaak van de wereld, maar eigenlijk heb je geen idee wat erin zit. Ik wilde stilstaan bij andere manieren van beeldvorming, die niet vertrekken vanuit de blik en de maker, niet vanuit een dominante menselijke positie, maar vanuit een aanraking.” Waar fotografie normaal gezien vertrekt vanuit een zekere afstand tussen de maker en het onderwerp (al is het maar omdat er een camera tussen zit), ontstaat het beeld hier vanuit een direct contact tussen de bodem en het papier.
Mudgrams nemen verschillende vormen aan. In bodemchromatografieën absorbeert een papieren drager de (natgemaakte) bodem vanuit een centrum, die zich in het beeld opsplitst: zwaardere stoffen, zoals metalen, blijven dichter bij de kern, terwijl lichtere organische mineralen zich verder uitspreiden. Het papier heeft eerst zilvernitraat geabsorbeerd en de bodemabsorptie moet vervolgens meerdere dagen aan zonlicht blootgesteld worden zodat het latente beeld ontwikkelt. Deze methode is niet nieuw, maar werd door wetenschapper Lilly Kolisko (1889-1976) aan het begin van de twintigste eeuw al toegepast op onderzoek naar mineralen.
Segers’ artistieke proces beantwoordt aan (proto-) fotografische procédés, maar stelt het medium ook in vraag. “Ik vind het een groot statement binnen de fotografie, dat de meeste van deze beelden niet gefixeerd zijn”, stelt de kunstenaar. “Mudgrams fixeren kan eigenlijk niet. Licht, lucht en luchtvochtigheid blijven op de materie inwerken. Ik zie de bodembeelden in het atelier continu traag evolueren.”
