Op 5 oktober herdenken we het tienjarige overlijden van filmmaakster Chantal Akerman. In haar carrière van zo’n achtenveertig jaar - als we haar toelatingsproef voor INSAS als eerste werk rekenen - heeft ze een immense output aan films, boeken en installaties nagelaten. Voor die gelegenheid duikt Maurane Wuyts dieper in de relatie tussen Akerman en haar moeder.
No Home Movie: Akerman, Chantal, regisseur. No Home Movie. Paradise Films, 2015. 117 min. Fondation Chantal Akerman
In heel Akermans oeuvre zijn aspecten van haar relatie met haar moeder Nellie verweven, die tot een culminatiepunt komen in haar laatste twee werken: het boek Ma mère rit (2013) en de film No Home Movie (2015). Akerman begon daaraan nadat haar moeder ziek was geworden. Haar moeder was haar thuis en het centrum van haar universum, dus wanneer die thuis opeens onzeker werd, ging ze hiermee om op de enige manieren die ze kende: schrijven en filmmaken.
Chantal Akerman werd in 1950 in Brussel geboren als oudste dochter van twee Poolse Holocaustoverlevers. Haar moeder Natalia, Nellie voor de vrienden, verloor haar familie in Auschwitz en keerde hiervan terug met een trauma waarover ze het liefst zweeg. Dit had een impact op Chantal. Hoewel ze het trauma niet kende (of misschien net omdat ze het niet kende) voelde zij evengoed de stress en angst die hiermee gepaard gingen.
