Hoofdredacteur Matthias Depoorter laat zich beroeren door het leven en de kunst. Dit keer kiest hij voor het monumentale wandtapijt dat Małgorzata Mirga-Tas (1978) tijdelijk exposeert in het Museum Kunst & Geschiedenis in Brussel als onderdeel van het culturele programma bij het Poolse voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie.
Małgorzata Mirga-Tas, Savore, savore, savore (detail)
De verhalen die de mensen van mijn geboortedorp opdisten over reizende Romamensen zijn dezelfde verhalen waartegen Małgorzata Mirga-Tas nog altijd in het verweer komt. Waarschijnlijk is men in mijn geboortedorp nooit gestopt met het vertellen van soortgelijke legendes. Ontmenselijking wordt in elke oorlog ingezet, ongeacht de vorm, met het zwaard of met de tong: mensen worden sjablonen, gemeenschappen stigma’s, mensenrechten een herinnering aan een vergeten echo. Eerst de gedachte, dan de taal, dan de daad.
Małgorzata Mirga-Tas schildert met stof: ze knipt, versnijdt, plisseert, naait, plakt en assembleert kledij van mensen uit de Romagemeenschap - hun afgedragen en afgewassen identiteit als grondstof. Laag boven laag, stof op stof worden nieuwe stukjes kunst boven op de mainstream kunstgeschiedenis gebrocheerd. Als archivaris van de Romagemeenschap voegt Małgorzata Mirga-Tas toe wat al eeuwen ontbreekt, verandert de palimpsest van de geschiedenis, verrijkt de onvoltooid verleden tijd met kleur. Ze vormt de contouren van karakters en hun vergeten verhalen met zacht katoen, verandert de teneur van de perceptie. Het lexicon is gevoeliger geworden, nu nog de gedachten.
