De afgelopen jaren zijn tientallen Vlaamse en Belgische films digitaal gerestaureerd. Toch zijn er nog tal van pareltjes die wachten op digitaal eerherstel. Zoals de internationaal gelauwerde film noir Meeuwen sterven in de haven (1955), ooit de eerste Vlaamse film die werd geselecteerd voor het filmfestival van Cannes.
In Bologna vindt elke zomer het filmfestival 'Il Cinema Ritrovato', de herontdekte film, plaats. De città rossa e dotta van Pier Paolo Pasolini en Umberto Eco geeft zich dan volledig over aan de presentatie van wereldwijd filmisch erfgoed. Vijfhonderd kleine en grote, bekende en nog onbeminde filmparels uit alle hoeken van de wereld prijken er jaarlijks op het uniek programma. Voor een cinefiel is dit festival ter ere van het patrimonium van de zevende kunst het mooiste feest ter wereld. Waarom? Het is een festival zonder competitie, nominaties en prijzen, filmmakers als Martin Scorsese, Marco Bellocchio en Jane Campion lopen er niet rond als celebrities op een rode loper maar als pure filmpassionnés. En vooral: nagenoeg alle films, of ze nu honderd of amper dertig jaar geleden werden uitgebracht, worden er vertoond in uitstekende digitale restauraties.
Dankzij 'Il Cinema Ritrovato' kon en kan ik als filmhistoricus mijn blinde vlekken wegwerken. Ik ontdekte er vergeten of verloren gewaande meesterwerken als Araya (1959) van de Venezolaanse filmmaakster Margot Benacerraf; The Dupes (1972), de Palestijns-Syrisch-Egyptische parel van Tewfik Saleh en The Murder of Mr. Devil (1970) van de Tsjechische regisseuse en scenariste Ester Krumbachová. De Cineteca di Bologna heeft met haar laboratorium L’Immagine Ritrovata een ijzersterke reputatie inzake filmrestauratie en werkt voor het festival ook samen met tal van andere filmarchieven. Ook met het prestigieuze Koninklijk Belgisch Filmarchief ofte Cinematek in Brussel.
