Als Nederlandstalige Belg woonachtig op Waalse bodem, wil ik mijn taalgenoten hartelijk uitnodigen het Vlaamse erfgoed in Wallonië te komen ontdekken. Steeds opnieuw verbaas ik me erover hoe vaak Vlaamse kunstenaars sinds de late middeleeuwen verzocht zijn om kunstwerken te maken voor sites in het huidige Wallonië.
Théo Van Rysselberghe, De zusters van de schilder Schlobach, 1884, olieverf op doek, 207 x 146 cm, La Boverie, Luik
Uiteraard is de titel Vlaamse kunst in Wallonië misleidend. Gemakshalve hanteer ik de term ‘Vlaanderen’ voor het Nederlandstalige gebied van de Zuidelijke Nederlanden, waardoor de Brabantse hoofdstad Brussel moeiteloos in het plaatje past tot de definitieve aanhechting bij Frankrijk in 1795. We gaan niet enkel op bezoek in het hertogdom Luxemburg en de graafschappen Namen en Henegouwen, maar ook in het prinsbisdom Luik, dat onafhankelijk van de Lage Landen zijn weg ging.
Het is evident dat kunst eigenlijk geen taalgrenzen kent. In 1399/1400 wordt Roger de le Pasture geboren in de Franse stad Doornik, en trekt vervolgens naar Brussel waar hij als Rogier van der Weyden door het leven gaat. Vanaf de negentiende eeuw wordt hij een Vlaamse primitief, samen met de Limburgse Jan van Eyck, de Noord-Nederlandse Dieric Bouts, de Waalse Robert Campin. Honi soit qui mal y pense.
Naast Vlaamse meesters die zich nog in situ bevinden, neem ik jullie ook graag mee langs Waalse musea die maar al te trots zijn op hun kunstwerken uit Vlaanderen. Ook hier gaat het vaak om onbekend erfgoed voor Vlaamse ogen, waarop de schijnwerper mag gezet worden. En eens buiten kasteel, kerk of museum kunt u voluit genieten van de zo geroemde convivialité.
Allons-y...
