“Ik zoek het onzegbare en ongrijpbare op”, zegt Jot Fau. Daar slaagt ze in. Haar kledingstukken en assemblages zijn herkenbaar en vreemd tegelijkertijd. Woorden schieten tekort. Haar werk is origineel en intrigerend. In Brussel en Wallonië exposeert ze regelmatig, maar in Vlaanderen is haar werk nauwelijks te zien. Tijd om haar oeuvre te belichten.
Foto: Saskia Vanderstichele
Jot Fau (1987) is geboren en opgegroeid in Ieper. Op achttienjarige leeftijd vertrekt ze als au pair naar Marseille. De vrouw bij wie ze inwoont, overtuigt haar om een kunstopleiding in Marseille te volgen. Dit verandert haar leven ingrijpend. Het is de start van een nomadisch bestaan als kunstenaar. Kunst maken, wonen in diverse landen, nieuwe talen leren en een naamsverandering bieden haar een nieuwe start. Het is die bevrijdende ommezwaai die ze onderzoekt in haar werk. Wat is identiteit? In hoeverre heeft het te maken met economische, sociologische of politieke factoren en in welke mate gaat het over een eigen wil? “Als kind had ik noch verwachtingen, noch dromen. Nu denk ik bewust na over wat ik graag wil.” Haar werk is autobiografisch en evolueert naar universele vragen. “Ik poneer dingen die ons als mens bezighouden, zoals noden en angsten. Het is een manier om ermee om te gaan en ze te erkennen.”
Haar keuze voor kledij hangt nauw samen met haar interesse voor identiteit. Ze maakt kledingstukken op maat voor vrienden of voor zichzelf. Fau doet een jas aan, gemaakt uit een dikke roze deken: “Ik draag deze jas, maar die kan ook als sculptuur een plaats krijgen in een tentoonstelling.” Jassen, vesten of harnassen hebben meerderde functies. Ze dienen voor dagelijks gebruik, als kostuum voor een fotoshoot, een performance of gepresenteerd als sculptuur op een staander.
“Het is belangrijk dat dingen open en aanpasbaar blijven”, vindt Fau. “Wat ik maak, is nooit af en kan van functie of vorm veranderen.” De kledij oogt vaak zwaar en log. “Ik zie het als bescherming voor het menselijk lichaam. Wie het draagt, is gesteund in zijn of haar aanwezigheid en klaar voor een confrontatie. Ook als sculptuur gaat het over genezen en beschermen.” De kledij is bedoeld om rond je lichaam te binden en de koperen staander ondersteunt de sculptuur. “In tijden van nood kan je erop rekenen,” zegt Fau.
