Massao Mascaro is een verhalenverteller. Voor Sub Sole fotografeerde hij tussen 2017 en 2020 langs de kusten van de Middellandse Zee. Een selectie toont hij in A Stichting. Deze fotoreeks verleidt door het spel van licht en schaduw, maar al gauw volgt het besef dat Mascaro de complexe realiteit vastlegt en bevraagt.
A Stichting is in 2012 opgericht in Vorst door Astrid Ullens de Schooten Whettnall. Met dit privé-initiatief spitst ze zich toe op fotografie en biedt ondersteuning aan kunstenaars om werk te maken, te exposeren en te bewaren. De keuze gaat naar fotografen met een documentaire insteek, zoals Walker Evans, Lewis Baltz en Lee Friedlander. Elk jaar organiseert A Stichting drie tentoonstellingen, telkens één daarvan belicht het werk van een jonge fotograaf. Momenteel is dat Massao Mascaro (°1990) met Sub Sole. We ontmoeten elkaar in Mascaro’s atelier.
Waarom de Middellandse Zee?
Mijn twee vorige reeksen Ramo en Jardin kwamen daar ook tot stand. De Middellandse Zee is klein en bijna gesloten, wat ze aantrekkelijk maakt voor reizigers. Het is een complex gebied. Deze zee bezorgt al sinds de klassieke oudheid verschillende culturen weelde, maar zorgt evenzeer voor ellende omdat het een grens vormt tussen culturen. De steden die ik doorkruiste, lijden onder diverse problemen, zoals economisch, ecologisch en door de toestroom van asielzoekers. Tegelijkertijd is het een gebied met een rijke cultuur en een voedingsbodem voor mythologieën, waaronder de mythe van Europa zelf.
