OKV2004.2
In de voetsporen van de grote Rubens-tentoonstellingen mag de grafiek en meer bepaald de reproductiegrafiek niet ontbreken.
C. Jegher (naar P.P. Rubens), Rust op de vlucht naar Egypte (rechts: geretoucheerd door P.P. Rubens)
Antwerpen plaatst het hele productieproces van houtsneden en burijngravures naar Rubens ontwerpen in het tegenlicht van zijn magistrale, vaak monumentale kleurrijke composities op linnen: schilderkunst versus grafiek en/of omgekeerd. Copyright Rubens in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten behandelt Rubens en de grafiek in zijn eigen tijd en Rubens in zwart en wit in het Rockoxhuis legt het accent op de grafiekproductie naar zijn werk na zijn dood (1650 - 1800). Laat één zaak duidelijk zijn: Rubens was geen graveur. Hij beschikte echter over voldoende plastisch talent om een uitgesproken vernieuwende visie te hebben op de mogelijkheden van de grafiek.
Tijdens zijn verblijf in Italië had hij veel getekend en geschetst naar antieke beelden, zoals de Laocoöngroep, en de renaissance meesters (Michelangelo, lgnudo, Leonardo da Vinci). Voor deze figuurstudies gebruikte Rubens bij voorkeur rood en zwart krijt. Door zijn zwierige lijn verkregen de figuren een stromende beweeglijkheid en de adem van de ziel. Net zoals de door hem zo bewonderde Rafaël en Titiaan dacht hij eraan om de talrijke olieverfschetsen en tekeningen via reproductiegrafiek te verspreiden.