We geven dieren of objecten graag menselijke eigenschappen. In de populaire cultuur zijn deze antropomorfe uitingen alomtegenwoordig. Wat vertellen die ons over de eenentwintigste-eeuwse mens? De tentoonstelling ZOO in MIMA brengt recent werk van kunstenaars uit diverse creatieve domeinen. Verleid door een kleurrijke, speelse beeldtaal ontdekken we ook de schaduwzijde van onze huidige samenleving.
De Litouwse Egle Zvirblyte creëerde een tempel als eerbetoon aan vrouwelijk plezier, leven en genot
In maart 2016 opende het Millennium Iconoclast Museum of Art (MIMA) in de voormalige Belle-Vue-brouwerij aan de kanaaloever in Sint-Jans-Molenbeek. MIMA brengt hedendaagse kunst van artiesten die inspiratie putten uit uiteenlopende domeinen, zoals grafische vormgeving, illustratie, design, skateboarding, strips, tatoeagekunst en graffiti. Deze kunstenaars ontwikkelen een stijl waarmee ze zich in het commerciële circuit begeven. Sommigen creëren ook een merkimago. Los daarvan werken deze kunstenaars aan een oeuvre met dezelfde beeldtaal. Voor de huidige tentoonstelling ZOO toont MIMA werk van elf kunstenaars die bezig zijn met antropomorfisme. Deze kunstenaars projecteren hun gedachtepatroon op dieren of objecten en tonen zo menselijk gedrag en aspecten van de maatschappij. Door onze kenmerken niet via mensen voor te stellen, schept dat een afstand en voelen we ons niet persoonlijk aangesproken. Meer zelfs, we ervaren de menselijke trekken als bekend, vertrouwd en houden van de absurditeit en de humoristische invalshoek.
In de oudheid komen al antropomorfe verschijningen voor (Anubis, centauren,…). Door de opkomst van de massacultuur vinden we het toekennen van menselijke eigenschappen aan dieren of objecten vooral terug in reclame, strips, animatiefilms en sociale media. In ZOO vertrekken de kunstenaars van een levendige, herkenbare beeldtaal en spelen in op de uitbundige sfeer die antropomorfe personages uitstralen. De toeschouwers voelen zich op hun gemak en meteen aangetrokken tot de beelden. Daarmee leiden de kunstenaars ons naar de grimmige kant van het werk die een kritische kijk geeft op onze huidige maatschappij.
