Eeuwenlang was het steengoed uit Raeren een populair massaproduct. Noem het zonder schroom de Tupperware van de middeleeuwen.
Steengoed is aardewerk dat op hoge temperatuur gebakken wordt. Bij meer dan 1.200 graden, en mits toevoeging van een fikse greep zout, wordt het uiterst stevig, haast onbreekbaar, waterdicht en zuurbestendig. Een ideaal stuk huisraad. Men trof het overal aan: in de kroeg, bij de chirurgijn, thuis op tafel, in de voorraadkelder en zelfs onder het bed. Dus: steengoed is wel degelijk een steengoed product. En dat van Raeren was tot ver in het buitenland zeer gegeerd.
Om het te produceren heeft men klei van uitmuntende kwaliteit nodig en die trof men aan in het Rijnland en in het Westerwald. De meest westelijk gelegen vindplaats was Raeren, helemaal in het oosten van ons land, zowat halfweg tussen Eupen en Aken.
In het Töpfereimuseum (pottenbakkerijmuseum) van Raeren wordt het boeiend verhaal van het plaatselijk aardewerk helemaal uit de doeken gedaan. Het museum is ondergebracht in een romantisch kasteeltje waarvan de oudste gedeelten teruggaan tot de veertiende eeuw. Het dorp zelf is heerlijk landelijk, een amalgaam van kleine gehuchten in een glooiende groene uitloper van de Eifel. Druk is het er zeker niet. In de zestiende eeuw, op het hoogtepunt van de productie van steengoed moet dat anders geweest zijn.
